Χρήστος Ξανθάκης
Είμαι χτες το βράδυ στο «Κονσερβοκούτι» και απολαμβάνω τα εδέσματα του σεφ και ακούω στο διπλανό τραπέζι τη φίλη μου την Ελένη να λέει για τα δακρυγόνα στο Σύνταγμα και ότι ήταν πολλά και ότι ήταν μπόλικα και ότι ήταν ενοχλητικά και τη φάγανε γέροι και παιδιά και τέλος πάντων το παράκανε η αστυνομία.
Μπαίνω στη κουβέντα σχετικώς απρόσκλητος (το προνόμιο του να είσαι ρεπόρτερ!) και της λέω ότι εκεί ήμουνα και ότι η αστυνομία δεν είχε πολλές επιλογές.
Είμαι χτες το βράδυ στο «Κονσερβοκούτι» και απολαμβάνω τα εδέσματα του σεφ και ακούω στο διπλανό τραπέζι τη φίλη μου την Ελένη να λέει για τα δακρυγόνα στο Σύνταγμα και ότι ήταν πολλά και ότι ήταν μπόλικα και ότι ήταν ενοχλητικά και τη φάγανε γέροι και παιδιά και τέλος πάντων το παράκανε η αστυνομία.
Μπαίνω στη κουβέντα σχετικώς απρόσκλητος (το προνόμιο του να είσαι ρεπόρτερ!) και της λέω ότι εκεί ήμουνα και ότι η αστυνομία δεν είχε πολλές επιλογές.

