Αυγουστιάτικο πια το μεσημέρι. Η δουλειά στο περίπτερο και στα γύρω μαγαζιά χαλαρώνει.
Ο Ζήσης, περιπτεράς μορφή της γειτονιάς, αφήνει την όμορφη Ελένη του στο ταμείο.
Πάνω στο ψυγείο των παγωτών, που είναι ακόμα σκεπασμένο με λαμαρίνα, απλώνει ποτηράκια και κερνάει ουζάκι. «Ελα εδώ», μου φωνάζει. Πάω κι εγώ ανυποψίαστη.
Ο Ζήσης, περιπτεράς μορφή της γειτονιάς, αφήνει την όμορφη Ελένη του στο ταμείο.
Πάνω στο ψυγείο των παγωτών, που είναι ακόμα σκεπασμένο με λαμαρίνα, απλώνει ποτηράκια και κερνάει ουζάκι. «Ελα εδώ», μου φωνάζει. Πάω κι εγώ ανυποψίαστη.
