Τον Θέμο Αναστασιάδη άρχισα να τον διαβάζω στην «Ελευθεροτυπία», στη «Μαύρη Τρύπα».
Ήταν τότε η περίοδος που έκανα τους «10 μικρούς Μήτσους».
Η τρομερά ιδιαίτερη γραφή του μου γράπωσε το μυαλό.
Ήξερε να τακτοποιεί τις λέξεις με έναν τρόπο που αποκτούσε σημασία το νόημα μέσα σου.
Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που ξεχώρισε.
Τα περισσότερα γραπτά θαρρείς και κουβαλούν μαζί τους τον θάνατο στη μνήμη μας.
Τα δικά του γραφούμενα έμεναν.
Δεν είχε τύχει να τον γνωρίσω τότε.
Ήταν τότε η περίοδος που έκανα τους «10 μικρούς Μήτσους».
Η τρομερά ιδιαίτερη γραφή του μου γράπωσε το μυαλό.
Ήξερε να τακτοποιεί τις λέξεις με έναν τρόπο που αποκτούσε σημασία το νόημα μέσα σου.
Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που ξεχώρισε.
Τα περισσότερα γραπτά θαρρείς και κουβαλούν μαζί τους τον θάνατο στη μνήμη μας.
Τα δικά του γραφούμενα έμεναν.
Δεν είχε τύχει να τον γνωρίσω τότε.
