ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΕΙ ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ

«Άνθρωποι τη πράξεως απηλλαγμένοι θεωρητικών γνώσεων γίνονται δούλοι παρωχημένων αντιλήψεων» Τζών Μέϋναρντ Κέϋνς

Τα συμβαίνοντα στην Τουρκία απασχολούν οσημέραι ολοέν περισσότερο τον κόσμο. Η Τουρκία έρχεται εις ρήξιν με την Αμερική. Η οικονομία ευρίσκεται ένα βήμα προ της πιστωτικής κρίσεως. Αναζητεί νέους συμμάχους στην Ανατολή. Οι αναπτυσσόμενες χώρες ανησυχούν για την άνοδο του κόστους δανεισμού. Το ευρώ και οι μετοχές των ευρωπαϊκών τραπεζών υποχωρούν και ο υπόλοιπος κόσμος διερωτάται: Μέχρις ποίου σημείου, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα εμμείνει στην πολιτικήν γοήτρου; Τι κρύπτεται όπισθεν της κρατήσεως ενός πάστορος, του ΄Αντριου Μπράνσον, αναλώμασι της πατροπαραδότου αμερικανοτουρκικής φιλίας;

Το ΟΧΙ του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Διονύσης Σταμάτης

Λοιπόν είμαστε σε πόλεμο ,είπε ο δικτάτορας Μεταξάς στον Ιταλό πρέσβη όταν εκείνος ζήτησε τη παράδοση της χώρας μας στις δυνάμεις του άξονα.

Τι να πέρασε εκείνη τη στιγμή από τη μνήμη του δικτάτορα;

Τα χρόνια 1916-17 που χαρακτηρίστηκε ως «αρχιπροδότης» όταν έδωσε την εντολή, ως υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, να παραδοθεί αμαχητί το οχυρό Ρούπελ στους Βούλγαρους και στους Γερμανούς στις 26 Μαΐου 1916, τον εθνικό διχασμό όπου πήγε με τον βασιλιά ενάντια στο Βενιζέλο ή τις καλές γι αυτόν στιγμές όταν ο βασιλιάς Γεώργιος τον έχρισε πρωθυπουργό – δικτάτορα;