Είναι δεδομένη η χαρά για την απελευθέρωση των δύο αξιωματικών.
Δεν είναι λίγο να γίνεσαι ξαφνικά πιόνι σε ένα διεθνές γεωπολιτικό παιχνίδι όπου εμπλέκονται υπερδυνάμεις, στρατιωτικοί και οικονομικοί συνασπισμοί, πραξικοπηματίες, πράκτορες, ιερωμένοι και δικηγόροι.
Να μετατρέπεσαι σε άθυρμα των δικαστικών μηχανισμών και των τουρκικών προεδρικών εκλογών.
Ακόμα μεγαλύτερη είναι η συμπάθεια προς τις οικογένειές τους, που είδαν με την ψυχή στο στόμα τη μοίρα των παιδιών τους να περιπλέκεται και με το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι – συχνά πολύ πιο τοξικό από το διεθνές.
