Με τον Τζίμη Πανούση είχαμε δεκάδες συναντήσεις επί χρόνια.
Στο κατώφλι του studio ή του production στον Flash.
Κάποιος έμπαινε κάποιος έβγαινε για εκπομπή.
Πιο ευγενική ματιά και χαμόγελο σε χαιρετισμό σπάνια θυμάμαι.
Μια φορά όταν έβγαινα εγώ του ψιθύρισα «στραβάδια απολύομαι».
Είχε γελάσει με την ψυχή του και από τότε η ατάκα του έγινε ο κωδικός μας σε αυτά τα μικρά
ανταμώματα.
Στο κατώφλι του studio ή του production στον Flash.
Κάποιος έμπαινε κάποιος έβγαινε για εκπομπή.
Πιο ευγενική ματιά και χαμόγελο σε χαιρετισμό σπάνια θυμάμαι.
Μια φορά όταν έβγαινα εγώ του ψιθύρισα «στραβάδια απολύομαι».
Είχε γελάσει με την ψυχή του και από τότε η ατάκα του έγινε ο κωδικός μας σε αυτά τα μικρά
ανταμώματα.
