Αντώνης Φορλίδας
Είναι άραγε αυτός ό κόσμος πού ονειρευτήκαμε ; Καταντήσαμε εμείς καί τά παιδιά μας , ηλεκτρονικοί εραστές. Μεγάλωσαν τα τηλέφωνα και μίκρυνε η ανθρωπιά μας , ή σκέψη μας καί τό είναι μας ......ΓΙΑΤΙ;Είναι πιο δυνατή η τεχνολογία από την ανθρώπινη φύση;
Μας βάλανε σε ένα νέο κόσμο χωρίς ματιές αναμεταξύ μας; Χωρίς αγγίγματα, χωρίς αισθήματα με την πρώτη ματιά;
Ακούς ολοένα και συχνότερα ότι <<τη γνώρισα μέσω fb>>. Αυτή την κοινωνία θέλουμε από εδώ και πέρα;
Εγώ ακόμα αντιδρώ ...θέλω τον ανθρώπινο τρόπο αυτόν που επικοινωνείς με τον άλλον με 5 αισθήσεις, από κοντά ...όπως παλιά.
Ξεχάσαμε … ξεχάσαμε να συμπεριφερόμαστε. Ξεχάσαμε να χαμογελάμε. Ξεχάσαμε να συστηνόμαστε και να συζητάμε. Είμαστε η γενιά των ανθρώπων με τα κεφάλια σκυμμένα πάνω σε ένα φωτισμένο κινητό και μόνο δίαυλο επικοινωνίας τα μηνύματα μεταξύ μας. Ξεχάσαμε να ζούμε.
Υποκρινόμαστε μόνο. Ξεχάσαμε τη λέξη, ντροπή, φιλότιμο, μπέσα, άντρας και γυναίκα. Ξεχάσαμε να ερωτευόμαστε βρεεεεε, ξεχάσαμε να είμαστε ρομαντικοί, γιατί βρεεεε ;;;
Ξαχάσαμε αυτή τήν ανατριχίλα τής ανθρώπινης επαφής καί επικοινωνίας πού μάς άφηνε άυπνους τίς νύχτες μέ τήν ελπίδα ότι τίς επόμενες ώρες θά εκπληρώσουμε τό πανανθρώπινο καθήκον τού έρωτα καί τής αγάπης.
Δέν μάς έχουν απομέινει πολλά πράγματα στή ζωή μας, Μάς τά πήραν όλα.
Ας χαρούμε τήν ζωή καί τόν έρωτα , όπως πραγματικά πρέπει.
