Γιάννης Γεροκώστας
“Μην
περιγελάς τίποτα γιατί δεν ξέρεις ποτέ τί σε βρίσκει κι εσένα”, λαϊκή παροιμία.
Η
επονομασθείσα “αργεντινοποίηση”, απότοκος της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, ως
προϊόν δοκιμαστικών σωλήνων των νεοταξικών πολιτικών εργαστηρίων της
παγκοσμιοποίησης, ικανοποίησε σφόδρα τους κατασκευαστές της και όπως
διαφαίνεται στην πράξη εν είδει AIDS
θα μεταδοθεί και θα εξελιχθεί σε μια παγκόσμια πολιτικό-κοινωνική επιδημία.
Η
αργεντινοποίηση με βασικά συστατικά τη φτώχεια, την κακομοιριά, την ανεργία
κ.ά. σαν μια πολιτικόκοινωνική πραγματικότητα στον πάτο του βαρελιού ο οποίος
δυστυχώς ουκ έσται τέλος.
Τελευταία γεγονότα αποδεικνύουν ότι τουλάχιστον μέχρι
στιγμής είναι δίπατη, τρίπατη και ίσως αργότερα πολύπατη, γιατί εμπλουτίζεται
αδιάκοπα με πρόσθετα αντικοινωνικά υλικά όπως ο εξευτελισμός της ανθρώπινης
αξιοπρέπειας, η ζωοποίηση των ανθρώπινων όντων (μπιγκ μπραδερισμός) κ.ά. Τρία
χαρακτηριστικά παραδείγματα των τελευταίων μηνών αποδεικνύουν του λόγου το
αληθές και… φυσιολογικά πέρασαν στα ψιλά του έντυπου τύπου και αβρόχοις ποσίν
από τους εντεταλμένους περισπούδαστους παραθυροτελάληδες των κατευθυνόμενων
ΜΜΕ.
Πρώτη
περίπτωση: Στην μητρόπολη της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, την Αμερική, οι
κυβερνώντες άκουσον – άκουσον, σε μία ένδειξη μεγαλοψυχίας και ανθρώπινης
αλληλεγγύης κάλεσαν τους άνεργους να δουλέψουν τζάμπα!!! στις δημόσιες
υπηρεσίες προκειμένου να τους απαλλάξουν από τα βασανιστικά ψυχολογικά προβλήματα
που τους δημιουργεί η ανεργία (να σε κάψω Γιάννη να σ ’αλείψω λάδι)… ουδέν
σχόλιο…
Δεύτερη περίπτωση: Στην Κολομβία, ο πρόεδρος της χώρας
Αλβάρο Ουρίμπε, προκειμένου να πείσει τον δύσπιστο λαό του για να αποδεχτεί μια
σειρά μέτρων αντικοινωνικών πολιτικών μεταρρυθμίσεων (προ - αργεντινοποίηση)
επέλεξε σαν βήμα το big
brother
(μπιγκ μπραδερ) όπου καθημερινά εισέρχεται και προπαγανδίζει, αποδεικνύοντας
έτσι περίτρανα στην πράξη ότι τα κάθε λογής big brother δεν είναι τυχαία, αθώα
γεγονότα καθημερινής κοινωνικής ροής, αλλά μελετημένες και κατευθυνόμενες
μεθοδολογίες ζωοποίησης της ανθρώπινης κοινωνίας, ομοιώματα ή προπλάσματα του
καταληκτικού σταδίου της παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Τρίτη περίπτωση: Πολυεθνική εταιρεία στην Αργεντινή,
εξαναγκάζει τους εργαζόμενους στα ταμεία να φορούν μπεϋμπιλίνο!!ώστε να μην
χάνεται πολύτιμος χρόνος εργασίας για τις σωματικές τους ανάγκες!!!
Φαντάζει
σαν ανέκδοτο ή σαν ένα παγκοσμίως πρωτότυπο τυχαίο γεγονός, είναι δυστυχώς μια
γελοιογραφική πραγματικότητα η οποία μαζί με τα προηγούμενα προαναφερθέντα
γεγονότα, προστίθενται στο βασικό κορμό της αργεντινοποίησης και θα πρέπει να
μας ανησυχεί σφόδρα γιατί έχει διαπιστωθεί πολλαπλώς και περίτρανα στην πράξη
και επιβεβαιώνεται καθημερινά ότι η ανάλγητη, απάνθρωπη κοινωνικά πορεία της
παγκοσμιοποίησης, ταυτίζεται με φανταστικές, γελοιογραφικές κοινωνικές
πραγματικότητες.
Ο
ιστός της παγκόσμιας αράχνης κατασκευασμένος με γνήσια νεοφιλελεύθερα υλικά,
διαπερνά και απλώνεται σε όλες τις εθνικές γειτονιές του ασύνορου παγκόσμιου χώρου
μεταφέροντας έτσι ταχύτατα και εν είδει ντόμινου όλα τα στραβά κι ανάποδα.
Δυστυχώς μη
αντιλαμβανόμενοι το πραγματικό πρόσωπο της παγκοσμιοποίησης δε διαισθανόμαστε
τους μύχιους καταληκτικούς στόχους της, ελάχιστοι πιστεύουν ότι τέτοιες
οδυνηρές καταστάσεις θα ζήσουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους, ότι όλοι έχουμε
αριθμό πρωτοκόλλου και σύντομα έρχεται η σειρά μας.
Εμείς οι
Έλληνες π.χ. νοιώθουμε απόμακροι τέτοιων καταστάσεων και προνομιούχοι μάλιστα,
πατώντας με σιγουριά… στον ισχυρό πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μισθοί,
συντάξεις, κοινωνικές παροχές κ.ά.) αναμένουμε αφελώς 10ετίες τώρα την
πολυπόθητη σύγκλιση προς τα άνω, χωρίς να περνά από το μυαλό μας ότι υπάρχει
σύγκλιση προς τα κάτω και ότι ίσως αποτελούμε σημείο αναφοράς για τους
υπόλοιπους Ευρωπαίους, δηλαδή το πρόπλασμα της ευρωπαϊκής προ –
αργεντινοποίησης.
Φαινόμενα
όπως οι 2,5 εκατομμύρια πάμπτωχοι, η μακροχρόνια σταθερότητα των 500.000
ανέργων, η άκρα του τάφου σιωπή των πνευματικών μας ανθρώπων, η ύπαρξη μεγάλου
αριθμού απαξιωμένων υποτακτικών πολιτικών αρχόντων, είναι προάγγελοι κακοί και
όχι ασφαλώς εχέγγυα ενός μελλοντικού κοινωνικού παραδείσου.
Αν λοιπόν θέλουμε
να αισθανόμαστε ασφαλείς και μακράν τέτοιων οδυνηρών κοινωνικών καταστάσεων,
όπως η αργεντινοποίηση θα πρέπει να αντιληφθούμε και να αντισταθούμε στις
προσπάθειες των εξουσιαστών να δημιουργήσουν μάζες ευάλωτες κι επιρρεπείς μέσω
της φτώχειας και της ανεργίας ώστε ως κινούμενη άμμος να τις κατευθύνουν κατά
το δοκούν.
Θα πρέπει να αντισταθούμε στην προσπάθεια τους να μας ζωοποιήσουν
μέσω των κάθε λογής big
brother
ώστε να δημιουργούν
έτσι άνευρες κοινωνικές ομάδες και μακροχρόνια λοιθαργούντες καναπεδάνθρωπους.
Αν λοιπόν
δε θέλουμε να φορέσουμε μπεϋμπιλίνο όπως οι ταμίες στην Αργεντινή, θα πρέπει
πρότερα να “φορέσουμε” μόνοι μας “πνευματικά μπεϋμπιλίνο” ώστε να αποφύγουμε τα
μολυσματικά βοθρολύματα των ελεγχόμενων και κατευθυνόμενων ΜΜΕ τα οποία θα μας…
μεταδώσουν με μαθηματική ακρίβεια την επιδημία της αργεντινοποίησης.
ΥΓ.Οι υπερχειλίζουσες
αμπελοσοφίες πολιτικών και πάσης μορφής παραθυροπαπαγάλων στα εντεταλμἐνα Μ.Μ.Ε
μετά την εἰσοδο τη;ς Αργεντινής στο Δ.Ν.Τ ἐγιναν καπνὀς,τὠρα τσιμουδιἀ.Οταν
κάποιοι ''γραφικοί'' μιλούσαν για Αργεντινοποίηση της Ελλάδας και όχι μόνο η απάντηση
ήταν μια και μοναδική.Αυτά δεν πρόκειται να συμβούν στην Ελλάδα,δεν βλέπεις τα
τσιπουράδικα μονίμως τίγκα?Το αρθρο αυτό έχει γραφτεί για πρὠτη φορἀ στις
26/6/2003!!!Ακρως προφητικο....ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ
ΜΑΙΟΣ 2018 ΓΕΡΟΚΩΣΤΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
giannis.gerokostas@gmail.com