Τάσος Γ. Καπουρνιώτης
Αρχιτέκτονας
Λίγες
μέρες πριν, με την ευκαιρία της Εθνικής επετείου άκουσα, διάβασα όπως και οι
περισσότεροι από εσάς τα πιο κάτω:
«…..
Τιμούμε την ημέρα της έναρξης ενός τεράστιου αγώνα….. Αυτή την ελεύθερη και
υπερήφανη ΠΑΤΡΙΔΑ που μας παρέδωσαν όσοι πολέμησαν τον ΦΑΣΙΣΜΟ,
έχουμε χρέος να τη διαφυλάξουμε και να την προστατεύσουμε ως κόρη
οφθαλμού…..
βεβαίως, να μην ξεχνάμε ότι τιμούμε όχι μόνο την ημέρα του ΟΧΙ, αλλά τιμούμε
και τον ανυποχώρητο αγώνα που έδωσε ο ΛΑΟΣ μας τα χρόνια της ΚΑΤΟΧΗΣ……...
Τιμούμε τον ηρωισμό του απέναντι στον κατακτητή και απέναντι συνολικά στον
φασισμό και τον ναζισμό.…… με την παρουσία μας σήμερα τιμούμε την υπεράσπιση ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ
ΙΔΑΝΙΚΩΝ……..….».
Αποσπάσματα
ενός προκλητικά ξεδιάντροπου!... ρουτινιάρικου άλλα καλογραμμένου επετειακού
λόγου, δια στόματος του σημερινού πρωθυπουργού, κομματικής κατανάλωσης και
μόνο.
Κύρια
σημεία αυτού του λόγου η αναφορές στην ΠΑΤΡΙΔΑ, στα ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΙΔΑΝΙΚΑ
μιας κοινωνίας, στον ΦΑΣΙΣΜΟ, στην «ΚΑΤΟΧΗ» τον ΛΑΟ και
τους αγώνες του.
Γράφοντας
αυτή την επιστολή θα κουβεντιάσω μαζί σας, τις έννοιες όλων αυτών των
αναφορών και θα αποδείξω τον χαρακτηρισμό «ξεδιάντροπο» που ανέφερα,
χαρακτηρίζοντας τον λόγο.
Από
ένα ψάξιμο που έκανα σας μεταφέρω ορισμένα στοιχεία.
*ΠΑΤΡΙΔΑ η
λέξη προέρχεται από το λατινικό pater, που αντιπροσωπεύει έναν πατέρα
και παιδιά και επομένως εκφράζει την έννοια που αποδίδουμε στην οικογένεια,
στην κοινωνία, στο ελεύθερο κράτος, του οποίου αποτελούμε μέλη, και του οποίου
οι νόμοι εξασφαλίζουν τις ελευθερίες μας και την ευτυχία μας.
Κατασυνέπεια
είναι και μια μητέρα που αγαπά όλα τα παιδιά της, που δεν τα ξεχωρίζει παρά
μόνο όσο ξεχωρίζουν από μόνα τους.
Που
επιθυμεί να υπάρχει η αφθονία ταυτόχρονα με την μετριότητα, αλλά καθόλου
φτώχεια.
Όπως
να υπάρχουν μεγάλοι και μικροί, αλλά κανένας στερημένος. Αλλά ακόμα και
σ’ αυτή την άνιση μοιρασιά, να διατηρεί
ένα βαθμό ισότητας, ανοίγοντας σε όλους το δρόμο για τις πρώτες θέσεις.
Που
δεν αντέχει να υποφέρει καμιά δυστυχία μέσα στην οικογένεια, παρά μόνο
αυτές που δεν μπορεί να αποφύγει, όπως την αρρώστια και τον θάνατο.
Που
θεωρεί ότι δεν έχει κάνει τίποτα γεννώντας απλά τα παιδιά της, ΑΝ δεν τους εξασφαλίσει
και την καλή ζωή.
Είναι
μια δύναμη παλιά όσο και η κοινωνία, στέρεα θεμελιωμένη στη ΦΥΣΗ και την
ΤΑΞΗ.
ΜΙΑ
ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΩΤΕΡΗ από κάθε άλλη που υπάρχει στα σπλάχνα της,
όπως άρχοντες, δικαστές, έφοροι, σύμβουλοι ή βασιλιάδες.
ΑΥΤΗ
ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ! Η αγάπη που της έχουμε οδηγεί στην πραότητα
των ηθών και η πραότητα των ηθών οδηγεί στην αγάπη για την πατρίδα.
Για
ΠΟΙΑ Πατρίδα όμως μιλά με έμφαση στο λόγο του;
ΑΥΤΗ
που σε γενικές γραμμές επικρατεί η αναξιοκρατία με κριτήριο ανάδειξης την
κομματική ανέλιξη; Τις κομπίνες; Τις δολοπλοκίες;
ΑΥΤΉ
από την οποία οι νέοι φεύγουν, ξενιτεύονται για να βρουν καταξίωση, μέλλον
αλλού;
ΑΥΤΗ
που οι απόμαχοι της ζωής αντί να ανταμειφθούν για τους τόσους κόπους, την
προσφορά τους στην κοινωνία, ζουν εγκαταλειμμένοι και αδικημένοι δεινοπαθώντας;
ΑΥΤΉ
που το σύνολο σχεδόν των κατοίκων της (εκτός προκλητικών εξαιρέσεων) ζει με
αβεβαιότητα στην μιζέρια και η υγεία είναι ένα αγαθό η ύπαρξη του οποίου
επαφίεται στην τύχη;
ΑΥΤΉ
τέλος στην οποία η ΤΑΞΗ (κοινωνική) είναι άγνωστη και η ΦΥΣΗ (περιβάλλον)
εγκαταλειμμένη;
Συνεχίζω
με τα:
*ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΑ
ΙΔΑΝΙΚΑ ελευθερία, ανεξαρτησία, δημοκρατία,
γνωστά σε όλου, αποδεκτά και άρα ουδέν σχόλιο.
Έρχομαι
στον:
*ΦΑΣΙΣΜΟ, είναι μία πολιτική ιδεολογία που επιβάλλει αυστηρά
κοινωνικά και οικονομικά μέτρα, για την ενδυνάμωση της κυβέρνησης και τη
στέρηση δικαιωμάτων των πολιτών.
Γενικά αυτό
επιτυγχάνεται με το να επιβάλλονται πράγματα στις κοινωνίες των ανθρώπων παρά
τη θέλησή τους, παραβιάζοντας τα δικαιώματά και προσδοκίες τους στα
προαναφερθέντα πανανθρώπινα ιδανικά.
Μήπως σας θυμίζει
κάτι σημερινό;
Οδυνηρό αποτέλεσμα:
*ΚΑΤΟΧΗ.
Η γνωστή σαν «κατοχή» περίοδος στην
οποία αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός, έμεινε στην Ιστορία σαν η αιτία τεράστιων δεινών για τον ελληνικό λαό,
προκάλόντας ανυπολόγιστες καταστροφές.
Τότε
η οικονομία της χώρας είχε ήδη υποστεί μεγάλη καταστροφή από τον εξάμηνο πόλεμο
με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς.
Σήμερα
δεν έχουμε πόλεμο, διανύσαμε όμως μια περίοδο πλιάτσικου, ασυδοσίας, ψεύτικου
εφήμερου πλούτου, ανέντιμου καμουφλάζ .
Αποτέλεσμα
μια κομψή κατοχή εναρμονισμένη στα σημερινά δεδομένα.
Τότε η πλήρης καταστροφή της Ελληνικής
οικονομίας ολοκληρώθηκε μετά τον πόλεμο στην περίοδο της κατοχής, κατά τη
διάρκεια της οποίας οι πρώτες ύλες και τα τρόφιμα επιτάχθηκαν από τους
κατακτητές.
Σήμερα την ίδια δουλειά έκαναν η με
μεγάλη απερισκεψία έκδοση ομολόγων που κατέληξαν στα χέρια διεθνών τοκογλύφων, όπως
και ο χωρίς αποδοτική εκμετάλλευση βαριά έντοκος δανεισμός.
Κοινό αποτέλεσμα και στις δύο περιπτώσεις
(τότε- τώρα) η
απομύζηση των περισσότερων αγαθών, κυρίως των οικονομικών πόρων και αποθεμάτων
της χώρας, καταδικάζοντας την οικονομία σε απόλυτο μαρασμό με συνακόλουθο την
μιζέρια και τον πληθυσμό σε δεινή κατάσταση.
Τελειώνω με ακόμη μία
αναφορά του, τον:
*ΛΑΟ, Ο λαός είναι το κύτταρο ενός δημοκρατικού
πολιτεύματος όπως το δικό μας, αφού αυτός είναι που του δίνει ζωή και νόημα.
Είναι
η ανώτατη αρχή κυρίαρχο όργανο
του κράτους (άρθρ.1 παρ.2 και άρθρ.51 του Συντάγματος)
καθώς αυτός είναι που με τις εκλογές ψηφίζει και ορίζει τους αντιπροσώπους του που θα κυβερνούν.
Στην
Ελλάδα λανθασμένες πολιτικές του παρελθόντος προκάλεσαν δημοσιονομικό πρόβλημα
με αποτέλεσμα την γύμνια της οικονομίας.
Οι
σημερινοί Κυβερνόντες από σωτήρες όπως φαντάζαν, εξελίχθηκαν και αυτοί σε πιστά
όργανα (άβολα πιόνια) συμφερόντων εκτός εκείνων του Λαού.
Πιστοί
υπηρέτες των συμφερόντων, προκειμένου να διατηρηθούν στην Αρχή, επιβάλουν αυστηρά κοινωνικά και οικονομικά μέτρα,
αδιαφορώντας για τα πιστεύω (υποτιθέμενα) και τις υποσχέσεις τους.
Ο Λαός παρακολουθεί αμήχανος τις
εξελίξεις προδομένος από αυτούς που κάποτε
πίστεψε, ανήμπορος να αντιδράσει.
Βλέπει τα εισοδήματά του να
εξαφανίζονται, η ανεργία να του παίρνει πίσω ό,τι κατάφερε να ονειρευτεί και να
πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια.
Από κυρίαρχος παράγοντας
κατάντησε να αποτελεί τους αδύναμους κρίκους της κοινωνικής αλυσίδας, πληρώνοντας
τα σπασμένα για όλα αυτά που συνέβησαν και συμβαίνουν σήμερα και για τα οποία
την μόνη ευθύνη που έχει είναι στην επιλογή προσώπων.
Στον λόγο του ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στο κοινό σημείο
αναφοράς του Χριστιανισμού και της αριστεράς που κατά τα λεγόμενά του είναι
η αγάπη προς τον συνάνθρωπο και όπως χαρακτηριστικά είπε «αλληλεγγύη
για όλους», ιδιαίτερα για τους πιο αδύναμους.
Εκείνο
που κάνει εντύπωση είναι η άνεση για κοροϊδία, η ευκολία με την οποία προσπαθεί
να ωραιοποιήσει τις πράξεις της κυβέρνησής του αλλά και της παράταξης.
Ποια
αλληλεγγύη για όλους όταν χιλιάδες άνεργοι κυνηγούν το ευρώ, την στιγμή που
ξοδεύονται χιλιάδες για σωματοφύλακες, γεύματα εργασίας, τουαλέτες, γίνονται
έξοδα για νέα Υπουργεία, ταξίδια και ένα σωρό άλλα που πιθανόν να μου
διαφεύγουν.
Ποια
αλληλεγγύη όταν χιλιάδες που περίμεναν να ζήσουν αξιοπρεπώς με τις συντάξεις
τους (πληρωμένες όσο δούλευαν από τους ίδιους και με το παραπάνω), φυτοζωούν
στερημένοι από την χαρά να μπορέσουν να κάνουν έστω ένα δώρο στα εγγόνια τους.
Ποια
αλληλεγγύη όταν πεθαίνουν δεκάδες άρρωστοι γιατί δεν υπάρχουν γιατροί,
κρεβάτια, φάρμακα…..
Νομίζω
λοιπόν και το δικαιολογώ με ότι έγραψα, πως ο λόγος αυτός ήταν ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΟΣ,
όπως άλλωστε και η όλη κυβερνητική συμπεριφορά.
