Επιστολή Αρχιτέκτονα Τάσου Γ. Καπουρνιώτη
Έτος
2016, το πιο εξελιγμένο πλάσμα της δημιουργίας ο άνθρωπος έχει καταφέρει να
φτάσει σε απίθανα υψηλά επίπεδα τις συνθήκες της καθημερινότητας στην
προσπάθεια που κάνει για διαβίωση.
Έχοντας
να επιδείξει στην πάροδο
του χρόνου επιτεύγματα που κάποτε στην αρχή της
εξέλιξής του, από τότε ακόμη που ανακάλυπτε τον τροχό, παρέπεμπαν σε θαύματα,
μαγεία, τρελές ακατόρθωτες σκέψεις, εξωπραγματικές.
Αυτό
το οφείλει, σαν αποτέλεσμα της αποδοτικής δράσης, σε κάθε σημείο του κόσμου, του
συνόλου των πνευματικών, επιστημονικών, τεχνικών ανακαλύψεων, εφαρμογών δηλαδή αυτού
που γενικά ονομάζετε ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
Παρόλα
αυτά, ο άνθρωπος υστερεί, έχει αποτύχει να καταφέρει αυτόν τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, να
τον διαδώσει ολοκληρωτικά να τον κάνει βίωμα, του συνόλου των κοινωνιών.
Στις
μέρες μας τα παραδείγματα αυτής της θλιβερής διαπίστωσης πολλά.
Αρκεί
μια αναδρομή στο τι συμβαίνει χρόνια τώρα στην Αφρική, στις υποβαθμισμένες
χώρες της Ασίας, στα διάφορα γκέτο των μεγαλουπόλεων και πρόσφατα στην δική μας
Χώρα αλλά και οπουδήποτε αλλού, με όλους αυτούς τους άμοιρους εγκαταλειμμένους
διωγμένους από τα σπίτια τους, που προσπαθούν για ένα καλύτερο αύριο.
Πίσω
από αυτή την αποτυχία πολλοί οι υπεύθυνοι και τα αίτια, ΟΠΩΣ:
_Ελλιπής
διάδοση του διαφωτισμού δια μέσου της παιδείας, αλλά και της κοινωνίας γενικά.
_Πορωμένη
ηθικά διακυβέρνηση και εκμετάλλευση των αδυνάτων από τους δυνατούς, κυρίως
οικονομικά.
_Αδυναμία
ανάθρεψης και ηθικοπνευματικής καλλιέργειας των μελών της, από την οικογένεια.
_Φτώχια
και συνθήκες διαβίωσης απαράδεκτες, ακατάλληλες.
_Αλλά
ακόμη και κυρίως με μεγάλο ποσοστό ευθύνης ο εκάστοτε θρησκευτικός φανατισμός
με ότι τον συνοδεύει.
Ας
ασχοληθούμε λοιπόν με το τελευταίο που αυτές τις ημέρες άγγιξε την επικαιρότητα.
ΘΡΗΣΚΕΙΑ!..
όρος που θα έπρεπε να καλύπτει το σύνολο των ενεργειών λατρείας του οποιοδήποτε
Θεού άρα και την εφαρμογή του λόγου του.
Δυστυχώς
το ανθρώπινο λειτουργικό κατεστημένο που ορίζει την κάθε θρησκεία, είναι
επηρεασμένο και αυτό από τις αδυναμίες του είδους που διαφεντεύει δηλαδή τον
άνθρωπο, μερικές από αυτές: υποκρισία,
συμφέροντα,
αρχομανία, εγωκεντρισμός, στατικότητα και αδυναμία παρακολούθησης –προσαρμογής
της προόδου.
Ένα
κατεστημένο που αντί να αποτρέπει, το οτιδήποτε παράταιρο συμβαίνει με την
ηθική στις υπόλοιπες κοινωνικές εκδηλώσεις, έχει ξεφύγει από τον προορισμό του
προσπαθώντας να επιτύχει την κυριαρχία των πιστών διαμέσου της φοβίας και της
ανάγκης εξάρτησης από μια προστάτιδα ανώτερη δύναμη.
Για
να το επιτύχει, δημιούργησε, διατηρεί και αφήνει βαθιά ριζωμένο το μέσον επιβολής του που δεν
είναι άλλο από τον φανατισμό.
Εδώ
θα κάνω μια παρένθεση, θα αναφέρω το τι προβλέπει η παιδεία στην χώρα μας για
την εκπαίδευση των λειτουργών της θρησκείας.
Για
παράδειγμα το προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ,
αποσκοπεί στο να προσφέρει υψηλού επιπέδου εκπαίδευση στο επιστημονικό πεδίο
της Θεολογίας καθώς και στη μελέτη της θρησκείας και του πολιτισμού.
Βασικός
στόχος είναι να προετοιμάσει θεολόγους εκπαιδευτικούς για να στελεχώσουν τη
δευτεροβάθμια εκπαίδευση, θεολογικά καταρτισμένους κληρικούς για να στελεχώσουν
την Εκκλησία, στελέχη που να μπορούν να προσφέρουν κοινωνικό έργο και να
εργαστούν σε πολιτιστικούς ή εκκλησιαστικούς οργανισμούς, επιστήμονες ικανούς
τόσο να μελετούν τη χριστιανική και ιδιαίτερα την Ορθόδοξη Θεολογία όσο και
γενικότερα την ποικιλομορφία του θρησκευτικού φαινομένου.
Με
λίγα λόγια άτομα κατηρτισμένα άξια κοινωνικά στελέχη.
Ερχόμαστε
στο σήμερα:
Οι
θρησκευτικοί ηγέτες, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, ο Πατριάρχης
Κωνσταντινούπολης Βαρθολομαίος και ο Πάπας Φραγκίσκος, με πρόταση του πρώτου, αποφάσισαν
να δράσουν οικουμενικά και κυρίως ανθρωπιστικά…. λένε!.....
Συναντήθηκαν
λοιπόν στην Λέσβο για να χαιρετήσουν ανθρώπους και να επισκεφθούν τόπους στους
οποίους προέκυψαν ιδιαίτερα σοβαρές ανάγκες.
Απορία
δική μου,
_Γιατί
τόσο καιρό, ζώντας στον θρησκευτικό τους νιρβάνα άφησαν (και αφήνουν…ενώ
υποτίθεται έχουν επιρροή) να γίνονται πόλεμοι στον κόσμο, αποτέλεσμα των οποίων
είναι και η απαράδεκτη κατάσταση των προσφύγων – μεταναστών.
_Γιατί
όταν πολύ καλά γνωρίζουν πως η ζωή είναι μοναδική, άφησαν να πάνε χαμένοι τόσοι
άνθρωποι στα νερά του Αιγαίου μεταξύ των οποίων και πολλά παιδιά.
_Γιατί
αδιαφορούν για τον αφανισμό χιλιάδων στην Αφρική, την παιδική πορνογραφία, το
εμπόριο ανθρώπων, το ένοχο εμπόριο ανθρωπίνων μοσχευμάτων, την ανεργία, την
φτώχια.
Προσωπικά
δεν συμφωνώ στον τρόπο, την στιγμή και τον τόπο, αλλά και τα υποκριτικά
αποτελέσματα της συνάντησης, γιατί την βρίσκω φιγουρατζίδικη παρά ουσιαστική,
π.χ.:
_Χιλιάδες
ζουν στις λάσπες και εκεί στρώθηκε κόκκινο χαλί.
_Επίδειξη
θεϊκής ισχύος, τρομοκράτες εσείς, ευλογία εμείς……
_Τρύπιες
βάρκες καρυδότσουφλα για τους άμοιρους και από την άλλη ιδιωτικές πτήσεις,
τεθωρακισμένα ειδικά οχήματα.
_Ενώ
χιλιάδες προσπαθούν με κάθε τρόπο να βρούν μια τρύπα στα αισχρά φράγματα, να
περάσουν στον πολιτισμό (;…),ο φιλεύσπλαχνος Πάπας προκαλώντας απελπισία σε
όλους τους άλλους πείρε μαζί του μερικούς από αυτούς, ελάχιστους.
ΠΑΡΟΛΑ
ΑΥΤΑ νομίζω πως παρόμοιες ενέργειες (κοινή συνάντηση- ένωση δύναμης επιρροής) είναι
επιβεβλημένες να γίνονται από τους συγκεκριμένους ηγέτες για την έγκαιρη επίλυση
κάθε κοινωνικού προβλήματος όταν παρουσιάζεται.
Είναι
μια άποψη που πιστεύω πως βρίσκει σύμφωνους και πολλούς άλλους και κυρίως
συμβαδίζει με την εποχή, την εξέλιξη, τον σύγχρονο πολιτισμό.
Όμως
στην Ελλάδα οι υποψήφιοι να συνεχίσουν το έργο αυτών των λειτουργών, που σε
τελική ανάλυση είναι σύγχρονοι νέοι, κάθε άλλο παρά αυτής της άποψης είναι.
Απόδειξη
η συμπεριφορά συλλόγου Φοιτητών Θεολογίας του ΑΠΘ των οποίων τις προδιαγραφές
σπουδών ανέφερα ποιο πάνω.
Ξεφτιλίζοντας
την έννοια του Θεού, τον ικέτεψαν με δάκρυα να ακυρωθεί το ταξίδι του Πάπα στη
Λέσβο, αναφέροντας συγκεκριμένα στην ικεσία τους:
«Με αφορμή την επίσκεψη του αιρετικού πάπα
Ρώμης στην υπερευλογημένη μας Ελλάδα, μια επίσκεψη που ικετεύουμε με δάκρυα να
ακυρωθεί διότι αλλιώς οι συνέπειες θα είναι ολέθριες,……..»
ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ
ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ;;;………
Μα
που ζουν, όταν πολιτικά και οικονομικά η Χώρα είναι έτοιμη να διαλυθεί, αυτοί την
αποκαλούν «η υπερευλογημένη» και «κλαίνε και οδύρονται» για την επίσκεψη του αιρετικού
Πάπα.
Αντί
να αναφερθούν στα σύγχρονα και μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, δεν θα έπρεπε να γνωρίζουν
οι «οδυρόμενοι φοιτητές» ότι η Χώρα αυτή
έχει κλειστά σύνορα και ότι είναι χρεοκοπημένη και χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε
στήριξη πολιτική, ηθική και πνευματική;
Δεν
είναι δυνατόν νέοι να σκέφτονται και να πράττουν έτσι, τι θα κάνουν όταν
ολοκληρωμένοι (;..) επιστήμονες θα κληθούν να παίξουν τον ρόλο τους στην
κοινωνία.
Σπουδάζουν
για να δημιουργήσουν ολοκληρωμένους σύγχρονους χαρακτήρες, ικανούς να βοηθήσουν
τις ηθικές ανάγκες της κοινωνίας και όχι για να γίνουν συνεχιστές ενός φαύλου
καθυστερημένου καθεστώτος.
Η
εκπαίδευσή τους πρέπει να τους κάνει ικανούς να κρίνουν ακόμη και την κάθε
ηγεσία του θρησκευτικού κατεστημένου.
Οι
δακρύβρεχτες ικεσίες του είδους προκαλούν γέλιο, λύπη, κατάντια, ο Θεός του
οποίου την παρέμβαση επικαλούνται έχει φροντίσει άπαξ για τον καθένα τους… του
έδωσε το μυαλό.
