Του ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑ ΧΑΣΑΚΟΥ.
Φυσικοθεραπευτής.
Επιστημονικός σύμβουλος στο voliotaki.
Είναι μια ακατάπαυστη μηχανή. Χαρακτηρίζεται από μια σειρά από ιδιαιτερότητες, που κατανοούνται καλύτερα με τη συγκριτική ανατομική.
Σε αυτή, λοιπόν, την άρθρωση «φιλοξενούνται» και οι μηνίσκοι∙ πρόκειται για χόνδρινους δίσκους, που παρεμβάλλονται μεταξύ των δύο αρθρικών επιφανειών.
Εάν κάνουμε μια τομή στο γόνατο, θα παρατηρήσουμε δύο «φεγγαράκια» να αναπαύονται μέσα σε αυτούς τους μηνίσκους.
Το εφαρμοστό και αρχιτεκτονικό αυτό έργο, οι μηνίσκοι μαζί με τους συνδέσμους της αρθρώσεως σχηματίζουν μια λειτουργική μονάδα, που κατασφαλίζει μια ήρεμη και άνετη κίνηση στην άρθρωση.
Οι κύριες αιτίες εκφυλίσεως ή βλάβης του μηνίσκου πρέπει να αναζητούνται περισσότερο στην παρουσία μιας ατομικής προδιάθεσης.
Όταν δοθεί η αφορμή θα ξεσπάσει το κακό, όπως μια συνεχής επιβάρυνση στην άρθρωση του γόνατος από κάμψεις ή και ανακαθήσεις.
Στη δουλειά των μαρμαράδων, που εργάζονται περισσότερο γονατιστοί, κάποτε θα εμφανισθεί μια αφορμή για το γόνατο.
Βλάβες, όμως, παρουσιάζονται και σε άτομα χωρίς τέτοιου είδους επιβαρύνσεις. Κρίσιμη είναι η ηλικία 30-40 χρόνων.
Για το μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων μπορούν να βγουν δύο σχεδόν τυπικά αναμνηστικά, που μιλούν για την παρουσία μιας βλάβης του μηνίσκου.
Το πρώτο λέει:
Για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα παρουσιάζει σταθερά και προοδευτικά μεγαλύτερους πόνους στην άρθρωση του γόνατος, που με έντονες επιβαρύνσεις γίνονται ακόμη μεγαλύτεροι.
Συχνοί, επίσης, πόνοι εμφανίζονται κατά το χρόνο της ανάπαυσης, όπως π.χ. τη νύχτα και ιδιαίτερα όταν το ένα γόνατο τοποθετείται πάνω στο άλλο κατά διαστήματα και μάλιστα μετά από έντονη κούραση η άρθρωση διογκώνεται και ο ασθενής συχνά παραπονιέται ότι παρά τα πολλά ιατρικά μέτρα, που πάρθηκαν η κατάσταση παραμένει η ίδια.
Το δεύτερο αναφέρεται κύρια στους ασχολούμενους με τις αθλοπαιδιές και λέει:
Παρουσιάζεται εικόνα οξείας περισφίξεως με αναστολή της κινητικότητας της αρθρώσεως, η οποία, κατά το χρόνο της εξέτασης μπορεί να ‘χει ήδη λυθεί.
Μήπως μερικές φορές κάπως πρόωρα διενεργείται η εκτομή του μηνίσκου χωρίς προηγουμένως να έχουν εφαρμοστεί όλα τα συντηρητικά μέσα;
Η ιστολογική απόδειξη εκφυλιστικών αλλοιώσεων δεν αποτελεί και δικαίωση πάντα της εκτομής του μηνίσκου. Γιατί τέτοιες αλλοιώσεις παρατηρούνται μετά το 40ό έτος της ηλικίας∙ στις περισσότερες περιπτώσεις με δυσκολία δε διακρίνονται από τις ιστολογικές εκείνες εικόνες επί κακώσεως των μηνίσκων.
Με συντηρητική αγωγή πετυχαίνουμε το σκοπό μας σε ποσοστό 23% επί του ¼ σχεδόν των νόσων του μηνίσκου.
Η άρθρωση του γόνατος μαζί με τους μηνίσκους έχει κατασκευασθεί με τόση σοφία που δε φθείρεται γρήγορα και κατορθώνει να αντιμετωπίζει τις ταλαιπωρίες της ζωής με θαυμαστή ανθεκτικότητα.
