Πρωί, Έπρεπε να βγω, είχα δουλειές, κινήσεις γνωστές συνηθισμένες, θα έπαιρνα το τραίνο (κάτι σαν μετρό, ένα από τα πολλά μέσα μετακίνησης) για να φτάσω στον προορισμό μου να τις διεκπεραιώσω.
Όμως στην πράξη, στην πορεία... κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε, η ουρά πίσω μου μεγάλωνε και εκείνο το άκαρδο μηχάνημα έγραφε πως δεν υπήρχαν χρήματα.
Ζήτησα συγνώμη και έτρεξα στο πρώτο ΑΤΜ, αλλά και εκεί τα ίδια και χειρότερα δεν μπορούσα να πάρω ούτε 1 pound
Δύο μήνες τώρα, έχοντας συνηθίσει σε αυτό τον τρόπο συναλλαγής πληρωμών και έχοντας ελάχιστα κέρματα άνευ αξίας στην τσέπη, ξαφνικά κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να κάνω το παραμικρό, ευτυχώς που ο σταθμός ήταν κοντά στο σπίτι που μένω και έτσι βρήκα καταφύγιο.
Εκεί αφού ξεθύμανα την τσατίλα μου, άρχισα τα τηλέφωνα πρώτα στο Προξενείο, μετά στην Τράπεζα Ελλάδα για να μάθω πως όλοι εμείς που για τον Α ή Β λόγο βρεθήκαμε στο εξωτερικό δίχως να έχουμε ντόπια έσοδα βασιζόμενοι μόνο στον τραπεζικό μας λογαριασμό είμαστε σαν τις καλαμιές στον κάμπο.
Κρατώντας την ψυχραιμία μου και έχοντας στο μυαλό όλα αυτά που συμβαίνουν, με την Ελλάδα και τους δανειστές που ήταν η απρόσμενη αιτία, προσπάθησα να βρω μια άκρη.
Αφέθηκα λοιπόν σε ένα σερφάρισμα ενημερωτικό στο διαδίκτυο.
Τότε με χαρά και ικανοποίηση (εκδικητική!..) μεταξύ των άλλων, διάβασα πως η συμπεριφορά της Ελλάδας σαν Κράτος, δεν έκανε μόνο ζημιά σε μένα αλλά και σε κάποιους άλλους κακομοίρηδες !….(τους καημένους!...).
Σύμφωνα λοιπόν με το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Μπλούμπεργκ… «70 δισ. δολάρια έχασαν 400 από τους πλουσιότερους επενδυτές σε μία ημέρα…. καθώς οι φόβοι για πιθανή έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ οδήγησαν σε σημαντικές απώλειες τα κορυφαία χρηματιστήρια του κόσμου»….
Άλλη ενδιαφέρουσα είδηση.. ενδεικτική του πνεύματος.. Πάντα ότι έχει να κάνει με την Ιταλία μου έλκυε και ελκύει το ενδιαφέρον, έτσι στην συνέχεια διάβασα τι δήλωσε ο Μάσσιμο Ντ’ Αλέμα, πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας και πρόεδρος του ιδρύματος Foundation for Europen progressive studies, μιλώντας στην ιταλική τηλεόραση Rai Tre. …είπε..
«Το χρέος της Ελλάδας είναι 330 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ μόνον χθες η Ευρώπη έχασε 287 δισεκατομμύρια με τις τράπεζες. Αν είχε αναδιαρθρωθεί εγκαίρως το δημόσιο χρέος της Αθήνας δεν θα βρισκόμασταν, σίγουρα, σε αυτό το σημείο»….. ας πρόσεχαν τι ειρωνεία!.... Από την άλλη συμπεριφορές του είδους προδίδουν ύποπτα σενάρια.
Πάμε παραπέρα, είδηση αντίθετης έκβασης, πάντα από το Μπλούμπεργκ.. «μεγιστάνας τσιμέντων κέρδισε 160 ίσως και πολύ περισσότερα εκατομμύρια δολάρια με αφορμή την ίδια αιτία»…. που δεν είναι άλλη από το λεγόμενο Gkreksit. (Γκρέξιτ= πολύ απλά έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ).
Σαν Αρχιτέκτονας με τα οικονομικά (ξεκαθαρίζω όχι με τα μαθηματικά) ποτέ δεν τα πήγαινα καλά τα θεωρούσα υποδούλωση σε κάτι μη πνευματικό, κάτι αντιαισθητικό και ταυτόχρονα καινότυπο.
Από την άλλη την Ελλάδα!.... είχα μάθει ζώντας και στο εξωτερικό να την θεωρούν σαν την χώρα του Ήλιου, των Επιστημών, του Πολιτισμού, της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας, της Φιλοξενίας, των Έξυπνων…..
Άκουγα να μιλούν για αρχαίους θεατρικούς και μη συγγραφείς, φιλοσόφους και να εννοούν Ελλάδα.
Στο άκουσμά της, αναφέραν εμπειρίες από τον Παρθενώνα, την Επίδαυρο, τους Δελφούς, την Κνωσό, την Βεργίνα, το κάθε περίτεχνο απομεινάρι του αρχαίου πολιτισμού της.
Ακόμη πολλές γενιές σ΄όλο τον Κόσμο μεγάλωσαν με τα κατορθώματα των Ηρώων της Μυθολογίας, αλλά και της Ιστορίας της.
Πολλοί την λάτρευαν από τον Ζορμπά του Καζαντζάκη, άλλοι πάλι την είχαν γνωρίσει ακούγοντας πρωτόγνωρους ήχους- στίχους από τους Παπαϊωάννου, Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Καζαντζίδη, Παπαδόπουλο, Μούσχουρη, Μοσχολιού, Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο, ακόμη από Παπαθανασίου, Ρούσο, Νικολόπουλο, Νικολακοπούλου και τόσους άλλους.
Άλλοι πάλι γνώρισαν την πορεία του σύγχρονου Λαού της στον χρόνο, έχοντας διαβάσει Καβάφη, Σεφέρη, Ρίτσο, Ελύτη.
Άκουγαν γιαυτήν από τους σε κάθε σημείο της Γης ευρισκόμενους ξενιτεμένους της.
Οι περισσότεροι γνώριζαν τις δαντελένιες ακρογιαλιές, τα νησιά της.
Ήταν και είναι μια Χώρα με «διαχρονική» προσωπικότητα.
Όμως!.. οτι θα ζούσα να δω αυτή την ίδια Χώρα να αποτελεί το «Πουλέν» (ιπποδρομικός όρος) μιας θλιβερής μειονότητας διεθνών αισχρών, απάνθρωπων, κερδοσκόπων, στην αρένα της «Νέας Τάξης Πραγμάτων» δεν το περίμενα ποτέ, μου ήταν και ακόμη μου είναι αδιανόητο.
Τουλάχιστο τα ιπποδρομικά «Πουλέν» τα ταΐζουν, φροντίζουν να μην τους λείπει τίποτα, να ζουν με τις καλύτερες συνθήκες.
Στο «Πουλέν» Ελλάδα για να είναι πιο αποδοτικό επιβλήθηκαν βίαιες περικοπές, που οδήγησαν στην κοινωνική απελπισία.
Δεν θα αναφέρω λεπτομέρειες, όλοι μας τα ζούμε, άλλοι σαν γεγονότα και άλλοι οι περισσότεροι!.. σαν ξεδιάντροπα απάνθρωπα, απολίτιστα υποτιμητικά, αναξιοπρεπή μαρτύρια.
Μέλημα λοιπόν του καθένα μας, να αποβάλλουμε τον χαρακτηρισμό του «Πουλέν», η Ιστορία, το παρελθόν αλλά και το σήμερα, μας το επιβάλλουν.
Η Ελλάδα δίχως καμιά εκ μέρους μου πρόθεση Σοβινιστική –Εθνικιστική, εκτός από την υπαρξιακή παρουσία της στην Ευρώπη, βρίσκεται και στο DNA της, είναι αυτό που ονομάζουν «το ευρωπαϊκό πνεύμα».
Προορισμός της έστω και σαν ιδέα, είναι να πρωταγωνιστεί.
Ίσως τις ημέρες μας, η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την συμπεριφορά της κάθε άλλο παρά στην πρόοδο της αρχικής ιδέας δημιουργίας της, αποβλέπει και αποσκοπεί.
Ευρώπη δεν είναι μόνο οι Τράπεζες, οι αγορές, είναι εκατομμύρια άνθρωποι που δεν υπάρχουν μόνο για να δουλεύουν, που έχουν ανάγκη να χαίρονται, να έχουν χόμπι, απολαύσεις, να δημιουργούν, να ζήσουν την ανεπανάληπτη και μοναδική ζωή τους.
Όμως δεν υπάρχει ισότιμη διαχείριση δεν μπορείς να μιλάς για πρόοδο όταν τιμωρείς καταδικάζοντας μια Χώρα στον οικονομικό αφανισμό.
Ναι! έχουν γίνει πολλά λάθη, εγκλήματα, σφετερισμοί, σπέκουλα, υπάρχει δημοσιονομικό πρόβλημα, εκεί όμως θα δείξεις τις ηγετικές ικανότητες την μεγαλοσύνη σου, υπάρχουν υπεύθυνοι βρες τους!....
Δεν τιμωρείς μια χώρα για τα πεπραγμένα κάποιων που στο κάτω.. κάτω κάποτε ήταν όργανά σου και ήλεγχες τους βράβευες κιόλας, προσφέροντάς τους και τραπεζικά απόρρητα για τις καταθέσεις τους.
Η Ελλάδα πρέπει να βγει από την διαδικασία αυτή με ψηλά το κεφάλι, όμως υπάρχουν εμμονές, εξακολουθούν να επιμένουν σε ύποπτες παράλογες υποδείξεις, προκαλούν με επιβολές, απαγορεύσεις που μπλοκάρουν τις πιθανότητες για τις οποιεσδήποτε σχετικές συμφωνίες και αυτό είναι απαράδεκτο.
Η συμπεριφορά της σημερινής Κυβέρνησης (σημειωτέο, δεν την έχω ψηφίσει) είναι η απάντηση στην θεραπεία των βάρβαρων περικοπών.
Πρέπει λοιπόν και αυτή υπεύθυνα και ξεκάθαρα να δηλώσει πως η αντίθεσή της είναι για τα πάσης φύσεως υποτιμητικά μνημόνια, θεσμούς κλπ.
Επίσης πρέπει να κάνει σε όλους φανερό πως η συμπεριφορά της αυτή είναι η αρμόζουσα σε μια Χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Ευρώπη (η Ηγεσία) από την μεριά της πρέπει να διαλέξει ή την κάποια οικονομική επιβάρυνση βρίσκοντας λύση, η μια δραματική πολιτική ήττα.
Γιατί για πολιτική ήττα θα πρόκειται αν διασπαστεί η συνοχής της, το γεγονός του δημοσιονομικού προβλήματος της Ελλάδας δεν είναι το μοναδικό, αναδείχτηκε ίσως γιατί βολεύει κάποιους σκοπούς.
Όλες οι χώρες χρωστούν ιδίως αυτές μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η ανάδειξή του σαν άλυτο μη αντιμετωπίσιμο, ίσως αποτελέσει την αρχή ενός καταστροφικού ντόμινο.
