Η εργατική τάξη μετράει από σήμερα, άλλο ένα θύμα της εγκληματικής αδιαφορίας της εργοδοσίας, που μπροστά στην αύξηση των κερδών της, δε λογαριάζει ούτε την ίδια μας τη ζωή.
Εκτός από τους μισθούς και τα
δικαιώματά μας, σταματά τις εργασίες συντήρησης του εξοπλισμού, μειώνει το
προσωπικό και κάνει τις συνθήκες στις οποίες δουλεύουμε δύσκολες, επικίνδυνες
και εντατικές. Τραγική κατάληξη αυτής της κατάστασης ο θάνατος του συναδέλφου
ηλεκτρολόγου, που έχασε τη μάχη μετά το σοβαρό εργατικό ατύχημα, την 2/7/14.
Από
την πρώτη στιγμή καταγγείλαμε ως ένοχη τη στάση, με την οποία η εταιρεία LAFARGE αντιμετωπίζει το τόσο
σοβαρό ζήτημα των συνθηκών εργασίας. Για τη μεγάλη λίστα ατυχημάτων, άλλων
περιστατικών, ευθύνεται η εταιρεία, με την τακτική της να επιμένει με
σεμινάρια, επιπλήξεις, τιμωρίες, μέχρι και με την…αποβολή από τη δουλειά και
την αναγκαστική άδεια (μέχρι να «συνετιστεί» ο εργάτης), πως η ασφάλεια και η ζωή των εργαζόμενων είναι δική τους υπόθεση.
Την ίδια στιγμή, που η αναγκαία συχνή συντήρηση των μηχανημάτων, βαφτίζεται
«περιττό κόστος» και κόβεται, όπως επίσης διαλύεται το ωράριο των εργαζομένων
στους εργολάβους, αναγκάζονται οι εργαζόμενοι σε εξουθενωτικά συνεχόμενα 12ωρα
κι όλα αυτά με μισθούς πετσοκομμένους, μετά τις τελευταίες μειώσεις, που η
πλειοψηφία του Σωματείου, όχι μόνο δέχτηκε, αλλά τις διαφήμισε κιόλας.
Τα τόσο συχνά ατυχήματα δε μπορεί να
βαφτίζονται «απρόοπτα», ούτε να δικαιολογούνται ως «ατομική ευθύνη του
εργαζόμενου», όπως η εταιρεία και γνωστά πρόθυμα παπαγαλάκια των τοπικών ΜΜΕ
επιχειρούν. Η περίπτωση της ΑΓΕΤ, τα πιο παλιά περιστατικά στη Χαλυβουργία
(θυμίζουμε το περιστατικό με την έκρηξη στο εργοστάσιο του Βελεστίνου, που
προκάλεσε τρύπα στην οροφή), δείχνουν πως τα μονοπώλια δεν αναγνωρίζουν πλέον
καμιά ευθύνη για την εξασφάλιση της ζωής και της υγείας των εργαζομένων. Αυτή η
στάση ενθαρρύνεται από τους χαλαρούς εώς και ανύπαρκτους ελέγχους από μεριάς
της Επιθεώρησης Εργασίας, καθώς για το
κράτος των καπιταλιστών, ενδιαφέρον έχει μόνο ότι θα τους εξασφαλίσει
περισσότερο, ζεστό κέρδος, παρά ότι θα τους αναγκάσει να βάλουν το χέρι στην
τσέπη, είτε αυτό λέγεται προσλήψεις που θα καλύψουν κενά στην παραγωγή,
είτε μέτρα συντήρησης, είτε η τήρηση του ωραρίου και οι αξιοπρεπείς μισθοί των
εργαζόμενων.
Πόσο
άραγε θα κόστιζε στο μεγαθήριο της LAFARGE η συντήρηση του μηχανήματος που
τελικά στοίχησε τη ζωή στον άτυχο συνάδελφο; Τα ασυντήρητα μηχανήματα δεν
παίρνουν ούτε από λόγια, ούτε από…σεμινάρια. Θα συνεχίσουν να σκάνε, φορτία θα
πέφτουν, δάπεδα θα υποχωρούν. Οι εργάτες θα πέφτουν σα τις μύγες, για να
θησαυρίζει το μονοπώλιο.
Αυτή η κατάσταση δεν είναι μονόδρομος για τους εργαζόμενους. Μπορούμε
να τα αλλάξουμε όλα, από το ωράριο και την ασφάλειά μας, μέχρι το ποιος θα
θησαυρίζει από τη δουλειά και το μόχθο μας.
Καλούμε τους εργάτες στην ΑΓΕΤ, να διεκδικήσουν
άμεσα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας.
Να κάνουν την οργή για το νεκρό
συνάδελφο, την αγωνία για το δικό τους αύριο, δύναμη ανατροπής του αρνητικού
συσχετισμού στο ΔΣ του Σωματείου, αναμέτρησης με την εργοδοσία, επιβολής του
δικού τους συμφέροντος. Στην αναμέτρηση αυτή, το ΠΑΜΕ θα είναι δίπλα τους.
