«Τα 5 ανέκδοτα και η αρετή της αυτοκριτικής»

«Ανεξάρτητη Ενωτική Κίνηση Πολιτών για το Δήμο Βόλου»

Όσα επικοινωνιακά αναγκαίες ήταν οι ασκήσεις πολιτικού αυτοθαυμασμού πριν από λίγα χρόνια τόσο γραφικές και ανούσιες φαντάζουν σήμερα στα δύσκολα χρόνια της κρίσης. Δυστυχώς για τον ίδιο, ο Δήμαρχος Βόλου δεν μπόρεσε να αποφύγει αυτή την παγίδα, μετατρέποντας τον απολογισμό της τριετίας σ’ ένα δίωρο, βαρετό και χωρίς καμία έμπνευση, αυτο-λιβανιστήρι για έργα και δράσεις ρουτίνας που υλοποιούνται-μισερά λόγω Μνημονίου- σε όλους τους δήμους της χώρας ανεξαιρέτως, αλλού δε με πολύ περισσότερη επιτυχία απ’ ότι στον τόπο μας…

Συγκρατούμε από το απάνθισμα των «επιτυχιών» τα 5 συντομότερα ανέκδοτα, τα οποία μαρτυρούν αδιάψευστα την εικονική πραγματικότητα που πασχίζει να φιλοτεχνήσει ο ίδιος για τον εαυτό του και την πορεία του Δήμου.

Ανέκδοτο πρώτο: Έχουμε μια από τις καθαρότερες πόλεις της Ελλάδας.

Ανέκδοτο δεύτερο: Πίνουμε το φθηνότερο και καθαρότερο νερό.

Ανέκδοτο τρίτο: Είμαστε πρωτοπόροι στον τομέα της ανακύκλωσης.

Ανέκδοτο τέταρτο: Έχουμε το πιο πρωτοποριακό δίκτυο κοινωνικής προστασίας στη xώρα (!!!)

Ανέκδοτο πέμπτο: Τα καταφέραμε στην αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας(!!!)

Λένε ότι η απόσταση ανάμεσα στο μεγαλείο και στο γελοίο είναι μικρή. Επειδή, όμως, είναι ξένη προς το πολιτικό μας ήθος η γελοιοποίηση της – πιστοποιημένης πια- αποτυχίας της Δημοτικής Αρχής, θα αρκεσθούμε σε μια φιλική συμβουλή:

Με περισσότερη σεμνότητα και ισχυρότερη δόση αυτοκριτικής για τις αστοχίες και το λαθεμένο προσανατολισμό του Δήμου, θα είχατε ίσως καταφέρει να αγγίξετε –έστω και την ύστατη στιγμή- το αφόρητα αρνητικό κλίμα που κυριαρχεί για τη δημοτική διοίκηση στην κοινωνία.

Με ισχυρότερη αυτοκριτική θα μπορούσατε ίσως να δικαιολογήσετε τη σημερινή προβληματική εικόνα της πόλης, την ανοργανωσιά στην καθαριότητα, την στασιμότητα στις επενδύσεις, το σαμποτάζ της μαρίνας, την εγκατάλειψη του Αεροδρομίου, το ναυάγιο της κρουαζιέρας, το αναιμικό δίκτυο κοινωνικής προστασίας. Με περισσότερη αυτοκριτική ίσως καταφέρνατε να βάλετε λίγο φρένο στην προϊούσα αποξένωση του Δήμου απ’ την κοινωνία.

Η αυτοκριτική όμως προϋποθέτει γενναιότητα. Προϋποθέτει πάνω απ’ όλα σύγχρονη προοδευτική αντίληψη, απαλλαγμένη από τις δουλειές του τοπικού και κεντρικού πολιτικού κατεστημένου. Είναι αρετή που υπερβαίνει τους συμβιβασμένους διαχειριστές και απολογητές του οπισθοδρομικού και κοινωνικά άδικου συστήματος διοίκησης των τοπικών υποθέσεων.