Μετά την απελευθέρωση του Βόλου από την Γερμανική Κατοχή, μέχρι τους καταστρεπτικούς σεισμούς του 1955 και αργότερα, οι άνθρωποι της λαϊκής τάξης, παρόλη την μεταπολεμική φτώχεια και την εμφυλιακή «φαγωμάρα», έβρισκαν τρόπους να γεμίζουν μερικές στιγμές της ζωή με ευχάριστα πράγματα.
Συγγενικές και φιλικές μεταξύ τους οικογένειες διοργάνωναν κρασοβραδιές, με την μουσική συντροφιά του φωνογράφου ή την ζωντανή, ακουστική απόλαυση του καλλίφωνου αμανετζή της παρέας!
Παρόμοιες κρασοκατανύξεις, γινόντουσαν και κατά τους καλοκαιρινούς μήνες πάνω στις στρωμένες...
κουρελούδες, κάτω από τα «ευλογημένα» ελαιόδεντρα κάποιου εορτάζοντα Ιερού Ναού ή Μοναστηριού.
Διαβάστε περισσότερα
