Περιφερειακά του κέντρου της πόλης βρίσκονται εγκατεστημένοι επαίτες. Τα αγαπημένα τους στέκια στην Ηρώων Πολυτεχνείου.
Σε κάθε διασταύρωση και δυο-τρεις, με Ανθ. Γαζή, πιο κάτω με Καρδίτσης, στάνταρ στα φανάρια με Φαρσάλων, στη Βόλου επίσης.
Αλλά και στην Κοζάνης μετά το Αλκαζάρ, στους σηματοδότες της γέφυρας στο «Ρίο», πιο πέρα στο «Τζάμπο».
Άνθρωποι ταλαίπωροι, όρθιοι ολημερίς, να ελίσσονται ανάμεσα σε οχήματα, διακινδυνεύοντας τη σωματική τους ακεραιότητα. Πολλές φορές γίνονται φορτικοί, απαιτητικοί ιδίως όταν απευθύνονται σε γυναίκες που οδηγούν μόνες το αυτοκίνητο. Δεν έχουν λείψει οι διαμαρτυρίες από τρομαγμένες Λαρισαίες, ούτε τα επεισόδια με εμπλοκή οδηγών που ακολουθούσαν και βγήκαν από το αυτοκίνητο για να παρέμβουν.
Κάποιοι πιο παρατηρητικοί διαπιστώνουν ότι υπάρχει μηχανισμός υποστήριξης. Για τη μεταφορά των ζητιάνων στα συγκεκριμένα πόστα, την κατανομή τους ανά στέκι, ώστε να μην υπάρχουν αντιδικίες μεταξύ τους, ακόμη και τροφοδοσία, αφού κάτι πρέπει να φάνε στη διάρκεια της «εργασίας» τους.
Οπότε ανακύπτει το ερώτημα αν πέραν της προφανούς παρανομίας που συνιστά η επαιτεία, αν υπάρχει και άλλη βαθύτερη και ακόμη πιο σοβαρή. Μήπως οι άνθρωποι αυτοί είναι θύματα «τράφικινγκ», αν σύγχρονοι δουλέμποροι τους εκμεταλλεύονται, έναντι πενιχρού ημερομισθίου, παίρνοντας ποσοστό επί των εισπράξεών τους.
