Με άλλη μια ανακοίνωση που το αντικομμουνιστικό μένος της θα το ζήλευε και ο ίδιος ο ΣΕΒ επιχειρεί ετεροχρονισμένα η διοίκηση του Ε.Κ.Β. να απαντήσει στη διοίκηση του Συνδικάτου Μετάλλου.
Δασκαλεμένοι για χρόνια, στην πασόκικη διάλεκτο δεν έχουν τον παραμικρό δισταγμό να υιοθετούν την απεργοσπασία την οποία την μετονομάζουν σε «περιφρούρηση» της δουλειάς των εργαζομένων, «εργασιακή αυτοδιάθεση» (!!) των εργαζομένων και άλλα τέτοια επιχειρήματα βγαλμένα από τα γραφεία του ΣΕΒ, επιχειρήματα που αναμασούσαν και στις κινητοποιήσεις του Συνδικάτου στη χαλυβουργία του Μάνεση σε Βόλο και Βελεστίνο. Ήταν τότε που η διοίκηση του ΕΚΒ μαζί με άλλους συνδικαλιστές του ίδιου φυράματος, και αγκαλιά με τα ΜΑΤ στήριζαν τις επιδιώξεις του Μάνεση....
Αν είχαν την ελάχιστη εργατική συνείδηση τουλάχιστον θα σιωπούσαν αντί να παραδίδουν και «μαθήματα» συνδικαλισμού εκείνοι που μόνο το τελευταίο διάστημα:
- Συνέβαλαν αποφασιστικά στο να υιοθετήσουν οι εργαζόμενοι της Χαλυβουργίας τις αντεργατικές προτάσεις του Μάνεση για την 5ωρη εργασία κτλ.
- ξεστόμιζαν σε συνεδρίαση της διοίκησης ότι «οι απεργίες βοηθούν τους εργοδότες» και γίνονταν απεργοσπαστικός μηχανισμός
- «νουθετούσαν» τους εργαζόμενους στο κατάστημα γνωστής αλυσίδας του εμπορίου στην πόλη μας να δεχτούν μείωση ωραρίων
- απέναντι στην επίθεση με τις ατομικές και επιχειρησιακές συμβάσεις από την εργοδοσία όχι μόνο έχουν αφήσει τους εργαζόμενους των σωματείων που πλειοψηφούν στον αέρα (εμπόριο, ξενοδοχοϋπάλληλοι κ.α.) αλλά και στις αντίστοιχες ομοσπονδίες στις οποίες πλειοψηφούν έχουν ανοίξει διάλογο με τους εργοδότες για το πόσα ακόμα από τα δικαιώματα που έχουν απομείνει θα παραδώσουν.
Όσο για τα όργανα του Εργατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος, που στήθηκαν με αγώνες χρόνων, εξορίες, φυλακίσεις ακόμη και δολοφονίες όπως του ιστορικού ηγέτη του συνδικάτου μας Μήτσου Παπαρήγα, δεν τα χαρίζουμε σε κανέναν. Πολύ περισσότερο σε σας που με δική σας ευθύνη τα έχετε καταντήσει ανυπόληπτα στη συνείδηση της Εργατικής Τάξης και όργανα συνεργασίας με τους ταξικούς μας αντιπάλους, ξεπουλώντας κάθε κατάκτηση του 20ου αιώνα που με αίμα και αγώνες κατέκτησαν οι πατεράδες μας.
Αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά, με τη χτεσινή ανακοίνωση αλλά και κυρίως με τα ίδια τους τα έργα το πόσο επικίνδυνοι είναι για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, γίνεται καθαρό ότι δε φτάνει μόνο να τους γυρίσουν την πλάτη οι εργαζόμενοι όπως γίνεται έως τώρα, σε σημείο μάλιστα να μην μπορούν να πραγματοποιήσουν ούτε καν απεργιακή συγκέντρωση.
Σήμερα προβάλλει όσο ποτέ άλλοτε η ανάγκη οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να αλλάξουν το συσχετισμό δύναμης σε κάθε σωματείο, γενικότερα στο συνδικαλιστικό κίνημα, να πετάξουν τους συμβιβασμένους, ξεπουλημένους συνδικαλιστές, να αναδείξουν τις ταξικές δυνάμεις στα όργανα του συνδικαλιστικού κινήματος ώστε από καλύτερες θέσεις να αναπτύξουν την πάλη τους.
Η Διοίκηση
