AΠΟ: ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Ηλία Τσιλιβίδη
Πεσκάρα 25/03/2012
Αγαπητά βολιωτάκια,
διάβασα με προσοχή το άρθρο σας με τίτλο "ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟΥΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ…!!!",
στο οποίο γίνεται μια δραματική έκληση στους Έλληνες του εξωτερικού να
βοηθήσουν για να βγει η πατρίδα από το αδιέξοδο. Κατανοώ πλήρως την
επιχειρηματολογία του άρθρου και σε πολλά σημεία την συμμερίζομαι, αλλά
ως Έλληνας του εξωτερικού θα ήθελα να κάνω κάποιες επισημάνσεις που
ενδεχομένως να εξηγούν το συναίσθημα των Ελλήνων του εξωτερικού την
παρούσα στιγμή....
Κατ'αρχήν να είστε σίγουροι ότι οι ανά τον κόσμο Έλληνες κάνουν ότι
περνάει από το χέρι τους ανάλογα με της δυνάμεις τους για να βοηθηθεί η
πατρίδα. http://www.abruzzolive.tv/_
Πιστεύετε όμως ότι οι Έλληνες που εγκλωβίστηκαν στο εξωτερικό ή όσοι φεύγουν λόγω της κρίσης το κάνουν με την θέληση τους;
Μήπως
εμείς δεν βρισκόμαστε μακριά από τα σπίτια μας εξαιτίας όσων, όλα αυτά
τα χρόνια, κατέστρεψαν την πατρίδα; Και δεν εννοώ μόνο την πολιτική
(μειωδοτική) ηγεσία, αλλά ολόκληρη την ελληνική κοινωνία!!! Και κυρίως
αναφέρομαι στις μεγαλύτερες γενιές που με τις επιλογές τους και την ψήφο
τους υποθήκευσαν το μέλλον μας.
Ποιος ευθύνεται για το πλιάτσικο του ελληνικού κράτους την δεκαετία του '80;
Ποιος ψήφισε τις δοσιλογικές κυβερνήσεις που μας οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση;
Οι
πολιτικοί δεν είναι παιδιά της ελληνικής κοινωνίας; Η αποτυχία του
ελληνικού πολιτικού συστήματος μήπως αντιπροσωπεύει την αποτυχία και την
σαπίλα της ελληνικής κοινωνίας; Μιας κοινωνίας που βολεύτηκε τόσα
χρόνια, που δεν αντέδρασε ποτέ στην κατάλυση της αξιοκρατίας, της
δικαιοσύνης, τον νόμων και τέλος σήμερα της δημοκρατίας;
Μιας κοινωνίας που ακόμη και σήμερα αντιδράει σπασμωδικά μόνο και μόνο επειδή θίγονται τα ατομικά συμφέροντα, χωρίς να έχει να προσφέρει μια σοβαρή ενναλακτική λύση στον παρών αποτυχημένο πολιτικό σύστημα.
Έχετε την εντύπωση ότι εμείς στο εξωτερικό δεν έχουμε υποστεί τις συνέπειες των επιλογών και τις νοοτροπίας σας τόσα χρόνια;
Νομίζετε ότι εμείς δεν δίνουμε καθημερινά αγώνα επιβιωσης σε δύσκολες συνθήκες χτίζοντας την ζωή μας από την αρχή;
Και σε τελική ανάλυση πιστεύετε ότι σε εμάς δε θα μας άρεσε να
πίνουμε τις φραπεδιές μας στην παραλία του Βόλου, αντί, εξαιτίας σας, να
πίνουμε έναν espresso στο όρθιο και στα γρήγορα;
Η Ελλάδα
κύριοι έχει ανάγκη από ριζικές αλλαγές. Αλλά πρώτα πρέπει να αλλάξουμε
εμείς οι ίδιοι! Πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία μας! Η νοοτοπία της
τσαπατσουλίας, της προχειρότητας, του βολέματος, της μίζας, του
βίσματος, του ωχαδερφισμού!
Είναι δυνατόν ακόμα και αυτή την ύστατη ώρα να μην έχει κλονιστεί
συθέμελα το πολιτικό σύστημα και απλά να προσπαθεί να επιβιώσει
ανακυκλώνοντας τους αποτυχημένους παλιούς πολιτικούς, βρίσκοντας ακόμη
ηλίθιους έτοιμους να τους ψηφίσουν;
Είναι δυνατόν ακόμη και σήμερα η κυβέρνηση των τραπεζιτών να
προσπαθεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση με γελία ημίμετρα και εμείς να
τους ανεχόμαστε γιατί απλά δεν έχουμε άλλες λύσεις;
Είναι δυνατόν να μην υπάρχουν νέοι άνθρωποι, χωρίς σχέσεις με τα παλιά κόμματα, να βγουν μπροστά για την σωτηρία της πατρίδος;
Η Ελλάδα πρέπει να αναγενηθεί από τις στάχτες της. Αλλά για να
υπάρξουν οι στάχτες πρέπει να καεί ολοσχερώς το μπουρδέλο που τόσα
χρόνια χτίσατε και συντηρίσατε. Μόνο τότε ίσως να υπάρξει μια εναλακτική
λύση για την οποία να είστε σίγουροι ότι θα θα δώσουμε και την ψυχή
μας!
Ηλίας Τσιλιβίδης
"…Τότε, εκεί που
καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας από τις πληγές,
όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας δια τις μέσα πληγές
όπου δέχομαι δια τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι,
άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι:
«Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη».
Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω: «Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου. Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τό’ χα, δεν τό’ δινα κανενός. Κι’ αν πουλιέται Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμον εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο»."
Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω: «Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου. Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τό’ χα, δεν τό’ δινα κανενός. Κι’ αν πουλιέται Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμον εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο»."
