Ο Λεωνίδας είναι πολύ ερωτευμένος με τη Βάσια, έχει δει όλα τα θεατρικά και τις ταινίες που έχει πρωταγωνιστήσει. Ζητά λοιπόν από τον μικρότερο αδερφό του Άδωνι να παν μαζί στο νησί των ανέμων για να την βρουν και να της εξομολογηθεί τον έρωτά του.
Τα αδέρφια περιμένουν στην αποβάθρα επί ώρα αλλά το πλοίο πουθενά. Αυτό που παραξένεψε ιδιαίτερα τον Άδωνη ήταν το γεγονός ότι δεν βρισκόταν κανείς άλλος στο λιμάνι, ήταν σχεδόν ολομόναχοι. Ζητά, αμέσως, από τον αδερφό του να τσεκάρει τα εισιτήρια....
Προς μεγάλη του έκπληξη το πλοίο έφευγε τελικά από τη Ραφήνα και όχι από τον Πειραιά που περίμεναν! «Λεωνίδα είσαι τελείως ανόητος» τον ρωτά ο Άδωνις, για να λάβει την απάντηση «Μπέρδεψα το Π με Ρ και αντί να πω Πειραιά στον πράκτορα είπα Ραφήνα, πως κάνεις έτσι; Θα βρω εγώ λύση περίμενε»
Ο Λεωνίδας εξαφανίστηκε για περίπου μία ώρα, όταν ξαφνικά επέστρεψε, θριαμβολογώντας είπε στον αδερφό του ότι βρήκε λύση «Κανόνισα να φύγουμε με ένα εμπορικό πλοίο, αυτό πάει Λίβανο αλλά μίλησα με τον καπετάνιο και μου είπε ότι θα μας αφήσει Μύκονο. Άντε κουνήσου«.
Όταν έφτασαν στο πλοίο, που ήταν έτοιμο να αναχωρήσει, ο Άδωνις παρατήρησε ότι υπήρχε μια απαίσια μυρωδιά στην ατμόσφαιρα. Όπως του εξήγησε, αργότερα, ο αδερφός του το πλοίο μετέφερε στα αμπάρια του μοσχάρια και κατσίκες μαζί με ζωοτροφές.
Ο Άδωνις κατευθύνθηκε αμέσως προς τη γέφυρα. Έκει γνωρίστηκε με τον καπετάνιο, έναν οπαδό του δωδεκαθέου και της Ν.Δ. Γοητευμένος από τις απόψεις του, ο νεαρός Άδωνις καθόταν και τον άκουγε όπως ο Πλάτωνας τον Σωκράτη.
Δεν δίστασε μάλιστα να του ζητήσει και το πηδάλιο του πλοίου προκειμένου να το οδηγήσει, ήταν άλλωστε το μεγάλο του όνειρο, να οδηγήσει πλοίο.
Ο καπετάνιος συνέχισε να του λέει ιστορίες για τον Προμηθέα και την Αριάδνη και ο μικρός Γεωργιάδης έμενε εκστασιασμένος.Μετά από δύο λεπτά ένας εκκωφαντικός θόρυβος σταμάτησε τις διηγήσεις του καπετάνιου, τον θόρυβο ακολούθησε ένα τεράστιο τράνταγμα.
Το πλοίο είχε χτυπήσει στα βράχια της Μακρονήσου, καθώς ο Άδωνις έδινε περισσότερη προσοχή στον καπετάνιο παρά στην πλοήγηση, έμπαζε νερά και βυθιζόταν.
Μετά βίας γλίτωσαν ο καπετάνιος και τα πέντε μέλη του πληρώματος. Ο Λεωνίδας, μάλιστα, που την στιγμή της πρόσκρουσης βρισκόταν στα αμπάρια και διάβαζε την Ιλιάδα του Ομήρου στα ζωντανά σώθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.
Απολογισμός: 560 κεφάλια βόδια και άλλα 1200 κατσίκια πνιγμένα. Δεν προξενεί, λοιπόν, εντύπωση η τοποθέτηση του κ. Γεωργιάδη στο Υπουργείο Ανάπτυξης με αρμοδιότητα τα θέματα Ναυτιλίας.
Η εμπειρία του στα θέματα του νέου υπουργείου είναι δεδομένη. Έχει από μικρός τη θάλασσα μέσα του.