Σύμφωνα με πληροφορίες, από το περασμένο Πάσχα υπήρξαν οι πρώτες ενδείξεις του αδιέξοδου.
Ο πρώτος δημόσιος οργανισμός, που έχει -εδώ και καιρό- προχωρήσει σε μια ιδιότυπη στάση πληρωμών δεν είναι κάποια ΔΕΚΟ ή κάποιος άλλος φορέας.
Πρόκειται για τη ΝΔ, η οποία απασχολεί περίπου 250 υπαλλήλους, οι οποίοι το τελευταίο διάστημα παραμένουν απλήρωτοι.
Το συνολικό χρέος του κόμματος φτάνει τα 130 εκατομμύρια ευρώ, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων «έρχεται» από το παρελθόν. Από την περίοδο ουσιαστικά των εκλογών του 1993.
Οι προκάτοχοι του κ. Σαμαρά δεν κατόρθωσαν να λύσουν το πρόβλημα, και κατέφυγαν στην πάγια μέθοδο του δανεισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι η ΝΔ έχει ήδη λάβει κρατικές επιχορηγήσεις μέχρι και το 2015, ενώ τα δάνεια σε τράπεζες δεν είναι αμελητέα.
Ο Μ. Εβερτ έμεινε μόλις τέσσερα χρόνια στο «τιμόνι», ενώ ο κ. Κ. Καραμανλής, παρά το ότι ήταν ο μακροβιότερος και είχε τον χρόνο να μειώσει -αν μην τι άλλο- το έλλειμμα, εν τούτοις δεν φαίνεται να ασχολήθηκε ιδιαίτερα... Οι συνεργάτες τους, τότε που «λεφτά υπήρχαν» , κάλυπταν τις ανάγκες μέσω του δανεισμού και μέσω της προ-είσπραξης κρατικών επιχορηγήσεων μελλοντικών ετών.
Σύμφωνα με πληροφορίες, από το περασμένο Πάσχα υπήρξαν οι πρώτες ενδείξεις του αδιέξοδου. Οι πληρωμές των υπαλλήλων άρχισαν να καθυστερούν και το καλοκαίρι, οι 250 εργαζόμενοι έμειναν απλήρωτοι για περίπου δύο μήνες.
Στα τέλη Αυγούστου, υπήρξε μια «ανάσα», καθώς καταβλήθηκαν τα περισσότερα από τα δεδουλευμένα. Δυστυχώς, για τους εργαζόμενους, όμως, αυτό ήταν απλώς μια παρένθεση, καθώς τώρα δεν έχουν καταβληθεί οι μισθοί Σεπτεμβρίου.
Πιο άσχημη είναι η κατάσταση με τους προμηθευτές αναλώσιμων και άλλων υλικών, οι οποίοι έχουν να πληρωθούν περισσότερους από τρεις μήνες. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες, προβλήματα σημαντικά έχουν καταγραφεί και στην πληρωμή των τριών βασικών κτιρίων που μισθώνει η ΝΔ: Στη Λ. Συγγρού, στη Ρηγίλλης και στη Λ. Μεσογείων, όπου στεγάζεται η ΟΝΝΕΔ.
Ο ίδιος ο κ. Σαμαράς, ο οποίος προφανώς δεν ευθύνεται για το σύνολο των χρεών του κόμματος, είναι απόλυτα ενήμερος για την κατάσταση και αναζητά τρόπους για την κάλυψη, έστω των τρεχουσών αναγκών για τη λειτουργία της κεντρικής διοίκησης.
Ο πρώτος δημόσιος οργανισμός, που έχει -εδώ και καιρό- προχωρήσει σε μια ιδιότυπη στάση πληρωμών δεν είναι κάποια ΔΕΚΟ ή κάποιος άλλος φορέας.
Πρόκειται για τη ΝΔ, η οποία απασχολεί περίπου 250 υπαλλήλους, οι οποίοι το τελευταίο διάστημα παραμένουν απλήρωτοι.
Το συνολικό χρέος του κόμματος φτάνει τα 130 εκατομμύρια ευρώ, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων «έρχεται» από το παρελθόν. Από την περίοδο ουσιαστικά των εκλογών του 1993.
Οι προκάτοχοι του κ. Σαμαρά δεν κατόρθωσαν να λύσουν το πρόβλημα, και κατέφυγαν στην πάγια μέθοδο του δανεισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι η ΝΔ έχει ήδη λάβει κρατικές επιχορηγήσεις μέχρι και το 2015, ενώ τα δάνεια σε τράπεζες δεν είναι αμελητέα.
Ο Μ. Εβερτ έμεινε μόλις τέσσερα χρόνια στο «τιμόνι», ενώ ο κ. Κ. Καραμανλής, παρά το ότι ήταν ο μακροβιότερος και είχε τον χρόνο να μειώσει -αν μην τι άλλο- το έλλειμμα, εν τούτοις δεν φαίνεται να ασχολήθηκε ιδιαίτερα... Οι συνεργάτες τους, τότε που «λεφτά υπήρχαν» , κάλυπταν τις ανάγκες μέσω του δανεισμού και μέσω της προ-είσπραξης κρατικών επιχορηγήσεων μελλοντικών ετών.
Σύμφωνα με πληροφορίες, από το περασμένο Πάσχα υπήρξαν οι πρώτες ενδείξεις του αδιέξοδου. Οι πληρωμές των υπαλλήλων άρχισαν να καθυστερούν και το καλοκαίρι, οι 250 εργαζόμενοι έμειναν απλήρωτοι για περίπου δύο μήνες.
Στα τέλη Αυγούστου, υπήρξε μια «ανάσα», καθώς καταβλήθηκαν τα περισσότερα από τα δεδουλευμένα. Δυστυχώς, για τους εργαζόμενους, όμως, αυτό ήταν απλώς μια παρένθεση, καθώς τώρα δεν έχουν καταβληθεί οι μισθοί Σεπτεμβρίου.
Πιο άσχημη είναι η κατάσταση με τους προμηθευτές αναλώσιμων και άλλων υλικών, οι οποίοι έχουν να πληρωθούν περισσότερους από τρεις μήνες. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες, προβλήματα σημαντικά έχουν καταγραφεί και στην πληρωμή των τριών βασικών κτιρίων που μισθώνει η ΝΔ: Στη Λ. Συγγρού, στη Ρηγίλλης και στη Λ. Μεσογείων, όπου στεγάζεται η ΟΝΝΕΔ.
Ο ίδιος ο κ. Σαμαράς, ο οποίος προφανώς δεν ευθύνεται για το σύνολο των χρεών του κόμματος, είναι απόλυτα ενήμερος για την κατάσταση και αναζητά τρόπους για την κάλυψη, έστω των τρεχουσών αναγκών για τη λειτουργία της κεντρικής διοίκησης.
