Γράφει ο Χρήστος Ξανθάκης
Νομίζω ότι ο Paul Simon είχε κατά νου την Αθήνα τον Δεκαπενταύγουστο, όταν έγραψε πριν από πενήντα τόσα χρόνια το “Sounds of silence”.
Αυτή την πρωτεύουσα του θορύβου, της βαβούρας και του σαματά, που ξαφνικά σαν να παίρνει μια βαθιά ανάσα και να λέει «στοπ».
Τέλος στα μαρσαρίσματα των κομμένων εξατμίσεων, τέλος στα χαχανητά των πωρωμένων μπαφιάρηδων, τέλος στις κόρνες των έξαλλων εποχούμενων, τέλος στο ντιριντάχτα του μερακλωμένου γείτονα, τέλος στα ντεσιμπέλ της μέρας και της νύχτας και του βρυκόλακα.
