του Δημήτρη Μηλάκα*
Ξεκινώντας από τα βασικά, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η δημοσιογραφία, όπως και κάθε δραστηριότητα, δεν ασκείται στο κενό.
Οι δημοσιογράφοι είναι (όσο κι αν κάποιοι διαφωνούν) άνθρωποι που έχουν, όπως όλοι, τις αντιλήψεις τους, την ιδεολογία και την προσωπικότητά τους.
Με άλλα λόγια κάθε τι που μεταδίδουν ή αναλύουν «παραμορφώνεται» μέσα από την οπτική γωνία που βλέπουν και αντιλαμβάνονται τα πράγματα.
Πέρα από τον ανθρώπινο (ο δημοσιογράφος παραδεχτήκαμε ότι είναι άνθρωπος όπως όλοι οι άλλοι) υποκειμενικό παράγοντα που διαμεσολαβεί μεταξύ του γεγονότος και του αναγνώστη / ακροατή / τηλεθεατή, η είδηση είναι καταδικασμένη να υποστεί και την παραμόρφωση που επιβάλλει η οπτική γωνία (δηλαδή η γραμμή ή τα συμφέροντα) του Μέσου το οποίο την παρουσιάζει.
Ξεκινώντας από τα βασικά, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η δημοσιογραφία, όπως και κάθε δραστηριότητα, δεν ασκείται στο κενό.
Οι δημοσιογράφοι είναι (όσο κι αν κάποιοι διαφωνούν) άνθρωποι που έχουν, όπως όλοι, τις αντιλήψεις τους, την ιδεολογία και την προσωπικότητά τους.
Με άλλα λόγια κάθε τι που μεταδίδουν ή αναλύουν «παραμορφώνεται» μέσα από την οπτική γωνία που βλέπουν και αντιλαμβάνονται τα πράγματα.
Πέρα από τον ανθρώπινο (ο δημοσιογράφος παραδεχτήκαμε ότι είναι άνθρωπος όπως όλοι οι άλλοι) υποκειμενικό παράγοντα που διαμεσολαβεί μεταξύ του γεγονότος και του αναγνώστη / ακροατή / τηλεθεατή, η είδηση είναι καταδικασμένη να υποστεί και την παραμόρφωση που επιβάλλει η οπτική γωνία (δηλαδή η γραμμή ή τα συμφέροντα) του Μέσου το οποίο την παρουσιάζει.


