Στο πέρασμα του Φώτη από τη ζωή βρήκαν την πλήρη έκφρασή τους, την εφαρμογή στην πράξη τα σοφά λόγια: «όταν παίρνεις γεμίζει το χέρι σου, όταν δίνεις γεμίζει η καρδιά σου».
Ο Φώτης έπαιρνε για να δώσει. Τα χέρια του τα γέμιζε με αυτά που του έδιναν οι συμπολίτες του, οι οποίοι τον σέβονταν και τον αγαπούσαν για να τα δώσει ο ίδιος στους φτωχούς, λες και υπήρχε κανένας περισσότερο φτωχός ή άστεγος για τόσες δεκαετίες, όσο ο Φώτης.