Γράφει ο Χρήστος Ξανθάκης
Ξεκίνησα να δουλεύω στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη πριν από μια τριαντάρα χρόνια.
Κανονική δουλειά, με φουλ ασφάλιση, σου ‘δινε μάλιστα το «συγκρότημα» κι ένα δεκαπενθήμερο μπροστάντζα, έτσι για τους καλούς λογαριασμούς και τους καλούς φίλους.
Κι από εκεί συνέχισα στον 902 Αριστερά στα FM και στην Ελευθεροτυπία, που ήταν κάτι σαν τράπεζες όσον αφορά στις πληρωμές.
Ως το 2011 βεβαίως, που φάγαμε τη μπιστολιά στη Μίνωος και μείναμε πέντε μήνες απλήρωτοι
Ξεκίνησα να δουλεύω στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη πριν από μια τριαντάρα χρόνια.
Κανονική δουλειά, με φουλ ασφάλιση, σου ‘δινε μάλιστα το «συγκρότημα» κι ένα δεκαπενθήμερο μπροστάντζα, έτσι για τους καλούς λογαριασμούς και τους καλούς φίλους.
Κι από εκεί συνέχισα στον 902 Αριστερά στα FM και στην Ελευθεροτυπία, που ήταν κάτι σαν τράπεζες όσον αφορά στις πληρωμές.
Ως το 2011 βεβαίως, που φάγαμε τη μπιστολιά στη Μίνωος και μείναμε πέντε μήνες απλήρωτοι

