Γράφει o Χρήστος Παναγιωτόπουλος*
Στις μέρες μας αρκεί η εκδήλωση της καταπιεσμένης επιθετικότητας ενός ελάσσονος ρεπόρτερ, που θαρρεί πως έφτασε η ώρα να ζήσει τον ανύπαρκτο μύθο του, για να κινητοποιηθεί ο δημοσιογραφικός υπόκοσμος και οι κομματικοί μισθοφόροι των social media, που «δοξάστηκαν» την τετραετία 2011-2015, και φαντασιώνονται πως μπορούν να «διαπρέψουν» ξανά.
Εξηγούμαι: Έγραψα ένα σύντομο κείμενο υπεράσπισης της Μαριλένας Γεραντώνη (του Σκάι) πρώτον, διότι διεπίστωσα ότι δέχθηκε άδικη και υπερβολική κριτική για ένα λάθος της και δεύτερον,
Στις μέρες μας αρκεί η εκδήλωση της καταπιεσμένης επιθετικότητας ενός ελάσσονος ρεπόρτερ, που θαρρεί πως έφτασε η ώρα να ζήσει τον ανύπαρκτο μύθο του, για να κινητοποιηθεί ο δημοσιογραφικός υπόκοσμος και οι κομματικοί μισθοφόροι των social media, που «δοξάστηκαν» την τετραετία 2011-2015, και φαντασιώνονται πως μπορούν να «διαπρέψουν» ξανά.
Εξηγούμαι: Έγραψα ένα σύντομο κείμενο υπεράσπισης της Μαριλένας Γεραντώνη (του Σκάι) πρώτον, διότι διεπίστωσα ότι δέχθηκε άδικη και υπερβολική κριτική για ένα λάθος της και δεύτερον,
