Διαβάτης στην έρημη Αθηνάς ανάμεσα από ελάχιστους που ξέμειναν και σπεύδουν για το σπιτικό τους.
Σε λίγο θα ’χουν απομείνει μόνο τα λίγα κορίτσια τυλιγμένα στις ιμιτασιόν γούνες και τα μίνι, ακουμπισμένα στ’ απάγκιο των κλειστών καταστημάτων.
Καβαντζάρησα το Μοναστηράκι και πήρα την ανηφόρα για Πλάκα.
Τότε τον αντάμωσα...
Φορούσε ένα γκρι παλιοκαιρισμένο παλτό κι από μέσα σαν κάτι να ξεχώριζε.
Το μπαγλαμαδάκι ήταν που ξεχώριζε.
Μ’ αναγνώρισε:
