Ήταν 6 Αυγούστου 1992 όταν η Βούλα Πατουλίδου μας έστειλε αδιάβαστους, με το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης.
Η ιστορία του ελληνικού στίβου θα έπρεπε κανονικά να διαχωρίζεται σε «προ του χρυσού της Πατουλίδου» και «μετά το χρυσό της Πατουλίδου». Για να μην πούμε ότι η 6η Αυγούστου θα πρέπει να γιορτάζεται από τον ΣΕΓΑΣ ως ημερομηνία-σταθμός για όλο τον ελληνικό αθλητισμό.
Ναι, είχε προηγηθεί ο Πύρρος Δήμας στις 31 Ιουλίου 1992, αλλά το θαύμα της Βούλας στο άθλημα που είναι «βασιλιάς» των Ολυμπιακών Αγώνων, είχε απείρως μεγαλύτερο αντίκτυπο.
