Οργιζόταν με το άδικο και έτρεμε η γη. Κήρυσσε και άφηνε άφωνο το ποίμνιο… Έγραφε και προκαλούσε ταραχή. Δάκρυζε και σκορπούσε ρίγη συγκίνησης. Ο Χριστόδουλος υπήρξε αναμφισβήτητα ένας μεγάλος και σύγχρονος πνευματικός, θρησκευτικός ηγέτης, για τον οποίο εχθροί και φίλοι έλεγαν ότι θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν πολιτικός. Κι αυτό πολλούς, δικαίως ή αδίκως, τους τρόμαζε.
