Από τη μία, η εθνικιστική και ακροδεξιά πτέρυγα του κόμματός του, η οποία τον στήριξε προκειμένου να γίνει αρχηγός, τώρα θεωρεί ότι μπορεί να επιβάλει τη δική της ατζέντα και πράγματι βλέπουμε ότι το πετυχαίνει.
Και από την άλλη, επιχειρηματικά και (κυρίως) μιντιακά συμφέροντα που ταυτίζονται πολιτικά με τη συγκεκριμένη ατζέντα και τα οποία εμφανίζονται μεν να υποστηρίζουν μέχρι τέλους τον κ. Μητσοτάκη, αλλά ρίχνουν και αυτά προειδοποιητικές βολές όταν θεωρούν ότι οι κινήσεις του παρεκκλίνουν από μια κατεύθυνση που εξυπηρετεί τις δικές τους επιδιώξεις.
Η στάση της Ν.Δ. απέναντι στη συμφωνία Εκκλησίας - Πολιτείας είναι ασφαλώς η πιο πρόσφατη περίπτωση προσχώρησης της ηγεσίας του κόμματος στην ατζέντα της ακροδεξιάς του πτέρυγας.
Αρχικά η Ν.Δ. υποδέχτηκε τη συμφωνία Τσίπρα - Ιερώνυμου, θεωρώντας την θετική.
