Ο ένας (Σαμαράς) είχε σταυρωμένα τα χέρια και βαριά τα βλέφαρα, έτοιμος για έναν υπνάκο.
Ο άλλος (Καραμανλής) είχε απλωθεί σαν Βούδας στην καρέκλα του και κοίταζε με βλέμμα απλανές το χάος.
Ο Κυριάκος, στο τέλος της ομιλίας, πέρασε από μπροστά τους.
Ο Καραμανλής μόλις που είχε προλάβει (όπως βλέπετε στην 2η φωτογραφία) να μαζέψει τα παντελόνια του.
Ο Σαμαράς χαμογελούσε ευτυχής, αλλά στην επιστροφή (μετά τις χαιρετούρες που είχε με τους υπόλοιπους- ο Κυριάκος τον προσπέρασε σαν να μην υπήρχε, έβαλε το χέρι του στον ώμο του Καραμανλή κι άρχισαν να λένε καλαμπουράκια.
ΠΗΓΗ