Προσωπικά, δέν θά ήθελα νά κρίνω τήν αυθόρμητη ενέργεια τών τριών παλληκαριών πού ανήρτησαν τίς ελληνικές σημαίες στίς βραχονησίδες, επειδή απλά τά συναισθήματά μου είναι ανάμικτα , μπερδεμένα καί διχασμένα.
Από τή μιά τά καμαρώνω καί λέω ότι στήν θέση τους θά έκανα κι΄εγώ τό ίδιο καί από τήν άλλη έρχονται τά άσπρα μου μαλλιά καί μέ προσγειώνουν στήν σκληρή πραγματικότητα.
Σκέφτομαι ότι τήν πατρίδα τήν αγαπάμε διαχρονικά , τήν αγαπάμε παθιασμένα, τήν αγαπάμε μέ αγνό ρομαντισμό καί όχι ευκαιριακά , ανάλογα μέ τίς εκάστοτε καταστάσεις πού προκύπτουν.
Αυτή τήν πατρίδα τών βράχων , τών καταγάλανων νερών τού Αιγαίου καί τού τόπου θυσίας τών αεροπόρων μας, πού όλοι μας εμείς τώρα πονάμε καί νοιαζόμαστε, είναι ή ίδια πατρίδα πού εμείς οί ίδιοι υποβαθμίσαμε, αδιαφορήσαμε καί σχεδόν αφανίσαμε, μέ αιχμή τού δόρατος τίς βρώμικες καί ανίκανες πολιτικές ηγεσίες πού εμείς ψηφίζουμε.
Οταν λοιπόν όλα αυτά τά χρόνια , αντί νά δοθούν κίνητρα ανάπτυξης, εποίκισης , διεθνούς προβολής τών ακριτικών νησιών, εσύ δέν τούς αφήνεις νά ανακαινίσουν τά εγκαταλελλειμμένα σπίτια,τους, τούς βάζεις ένα αφόρητο Φ.Π.Α 24 %, όταν ξεσκίζεις στήν φορολογία τήν μοναδική κάτοικο τής Κινάρου γιά τά βοσκοτόπια, όταν βλέπουν καράβι μιά φορά τήν εβδομάδα, όταν δέν τούς έχεις νερό, όταν δέν τούς έχεις γιατρό, όταν δέν τούς έχεις δάσκαλο, όταν τούς βάζεις εισιτήριο one way γιά Ικαρία 115 ευρώ, όταν γιά Βρυξέλλες μέ επιστροφή είναι 62 ευρώ, όταν παραγγέλνουν τά φέρετρά τους από τό Τσεσμέ, τότε κάτι πάει στραβά μέ τήν εθνική μας έπαρση καί είναι εύλογο ότι ό τούρκος γείτονας θά διεκδικήσει τήν πατρότητά τους.
Αυτά λοιπόν μού είπανε τά άσπρα μου μαλλιά.
Εμείς λοιπόν πού ριγούμε από τήν εθνική υπερηφάνεια τής γαλανόλευκης πάνω στίς βραχονησίδες, άς αναλογισθούμε ότι ό εχθρός δέν βρίσκεται εκτός συνόρων .
Οί Εφιάλτες βρίσκονται εντός τών τειχών. Είναι αυτοί όλοι οί ανίκανοι πού κυβέρνησαν καί κυβερνούν διαχρονικά τήν έρμη τούτη χώρα , πού αντί νά νοιάζονται γιά τ΄αγιασμένα χώματα , ασχολούνται μέ πουστιές, κλείνουν τήν υπόθεση NOVARTIS, αθωώνουν ό ένας κοπρίτης τόν άλλον, αποποιούνται οποιαδήποτε ευθύνη μέ τόν γνωστό νόμο, βάζουν στά συρτάρια τών αρχείων τίς αμαρτωλές λίστες καί τήν ίδια στιγμή , όχι μόνο σέ γδέρνουν καί σέ εξαθλιώνουν, αλλά σέ κάνουν νά αισθάνεσαι καί ένοχος.
