Κάθονται στην πλατεία δυο γέροι κρητικοί και ξανοίγουν τον παπά που περπατεί.
Λέει ο ένας στον άλλο: "Μωρέ Μανωλιό, γιά ντα κουτσαίνει ο παπάς;"
"Ε κατέχω", λέει ο άλλος, "μα να τον ερωτήσουμε".
Τον φωνάζουν και τον ρωτούν. "Εγλίστρησα οπροχθές κι εχτύπησα στο μπιτέ", τους λέει αυτός.
Του εύχονται περαστικά και ο παπάς φεύγει.
Μόλις απομακρύνεται, λέει πάλι ο ένας κρητικός στον άλλο: "Μωρέ Μανωλιό, ίντα ναι μωρέ το μπιτέ;" "Ε κατέχω", λέει ο άλλος, "πολύ καιρό έχω να πάω στην εκκλησιά"!!!
Λέει ο ένας στον άλλο: "Μωρέ Μανωλιό, γιά ντα κουτσαίνει ο παπάς;"
"Ε κατέχω", λέει ο άλλος, "μα να τον ερωτήσουμε".
Τον φωνάζουν και τον ρωτούν. "Εγλίστρησα οπροχθές κι εχτύπησα στο μπιτέ", τους λέει αυτός.
Του εύχονται περαστικά και ο παπάς φεύγει.
Μόλις απομακρύνεται, λέει πάλι ο ένας κρητικός στον άλλο: "Μωρέ Μανωλιό, ίντα ναι μωρέ το μπιτέ;" "Ε κατέχω", λέει ο άλλος, "πολύ καιρό έχω να πάω στην εκκλησιά"!!!
