Το πλήθος δεν σκέπτεται. Αντιδρά. Ο κάθε μαλακοπύτουρας και υπνώττων σιγά να μην μπει στον κόπο να βάλλει την γεννήτρια του εγκεφάλου να παράγει σκέψη. Στους περισσότερους η σκέψη τους διαμορφώνεται αντανακλαστικά, δεν είναι προϊόν εσωτερικότητας.
Για τον μαζοπολτό η αλήθεια έγκειται στην δύναμη της ιαχής και όχι της κρίσεως. Στο αγελαίο αίσθημα.
Όσο με τις οικονομίες του κουμπαρά μπορεί ένας να γίνει πλούσιος, άλλο τόσο μπορεί να υπάρξει φιλόσοφο πλήθος.
Η Δημοκρατία κατορθώνει το θαύμα να εξισώνει το ισο με το άνισο. Η ψήφος του κάθε φυρόμυαλου υπναρόλα, από το κάθε χοντροκέφαλο χάπατο και από τον κάθε σουρουκλεμέ και κωλοβρόντη βλητομάμα να έχει την ίδια βαρύτητα και αξία με την ψήφο από ένα τρισμέγιστο πνευματικό ογκόλιθο.
Ναι το ισο με το άνισο ακριβώς επειδή ψυχολογικό θεμέλιο της Δημοκρατίας είναι η φιληδονία. Εξ ου και πρόκειται για ευνοούμενο καθεστώς όσων μιζανθρώπων-μισάνθρωπων θέλουν να αρπάξουν ασχέτως ανάγκης. Θα έλεγα , χρόνος του λαϊκιστή Δημοκράτη είναι το <<τώρα>>.
Ότι φάμε, ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο λακοπρωκτός μας, έτσι κι αλλιώς κρέας μπαίνει κρέας βγαίνει και το ζουμί κέρδος. Στην Ελληνική Εταιρική Δημιοκρατία του κέρδους και ιδιαίτερα στην εποχή μας των πολλαπλών συγχύσεων συνυπάρχουν δυσαρμονικά όλα τα υπάρχοντα, τα υπάρξαντα στο παρελθόν και κάποια ανύπαρκτα κοινωνικά συστήματα.
Κατά βάθος δηλαδή δεν αποτελεί ένα καθαρό είδος καθεστώτος. Είναι μάλλον όλα τα καθεστώτα μαζί. Τυραννία πολλών, αρχηγία ενός η εξουσία λίγων.
Ένα καθεστώς καλοζωίας, ιδιαίτερα για χρήσιμους ηλίθιους, μιζαδόρους <<πολιτικούς>> και όχι μόνο, αεριτζήδες, νταβατζήδες και καταφερτζήδες, κόμματα μάσας και κηφηναριά της μάσας, στους κόλπους του οποίου μπορεί να επιθυμεί και να διεκδικεί τα πάντα.
Όπου ο κάθε βαρδαλαμπούμπας και ηλίθιος μπορεί να ελπίζει πώς<< θα γίνει κάτι>>, μέσα από ένα πλέγμα διασταυρούμενων γνωριμιών, μέσων, γλειψιμάτων, και πολλών ανάλογων μεθόδων κληρονομημένων από άτσαλους θεσμούς.
Τα κηφηναριά της μάσας και της οικογενειοκρατίας, κηφήνες της πολιτείας αργόσχολοι και δαπανηροί υποστηρίζονται χρόνια από τον μαζοπολτό επειδή τον κολακεύουν. Τι λέει λοιπόν ο Χριστός; Δεν ήρθα να βολέψω καταστάσεις αλλά να ανατρέψω καταστάσεις .
Να ανατρέψω πρωτίστως μία τάξη αισθημάτων η οποία βασίζεται στην συγγένεια του αίματος η του κοινού συμφέροντος και όχι του πνεύματος. Της μερικότητας και όχι της ολότητας .
Να ανατρέψω την τάξη των αξιών που ευνοεί την ανταποδοτική και όχι την θυσιαστική σχέση για κάτι πλατύτερο και υψηλότερο. Σε αυτό το ύψος υπάρχει η πραγματική ενότης. Στην ουσία ο Χριστός μίλησε για τον κανιβαλισμό που συνηθίζεται στις σχέσεις <<οικειότητας μεταξύ των λύκων της ίδιας ράτσας>>.
Ίσως σε αυτή την Δημιοκρατία που ζούμε λόγω της νωχελικότητας των αγγέλων κάποια στιγμή επικράτησε το κακό. Ίσως είναι το αποτέλεσμα των <<διαθέσεων>> κάποιων μόνιμα μαθητευόμενων μάγων.
Το σίγουρο είναι ότι Χρειάζεται Πίστη, ελπίδα, φιλευσπλαχνία αλλά το πιο σπουδαίο από όλα αυτά σε αυτή την Δημοκρατία μας είναι το τραπεζικό κέρδος.
