AΠΟ: ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Θέλοντας χθές το βράδυ να προσκυνήσω στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας στον Άναυρο, εν όψει της σημερινής γιορτής του Αγίου Πνεύματος, βρέθηκα μπροστά σε ένα πάρα πολύ δυσάρεστο θέαμα:
Ο οίκος του Θεού είχε μετατραπεί (όχι για πρώτη φορά δυστυχώς) σε οίκο εμπορίου. Ο χώρος θύμιζε πανηγύρι και όχι εκκλησία. Έχασα το μέτρημα, πόσες καντίνες και έμποροι ήταν απέξω, καλώντας τους πιστούς να προτιμήσουν την πραμάτεια τους.
Ούτε λόγος φυσικά για ευλάβεια και κατάνυξη. Με λίγα λόγια κολάστηκα, και πιστεύω δεν ήμουν ο μόνος. Και έρχομαι λοιπόν να ρωτήσω: τόσο πολύ έχουμε ξεχάσει το λόγο για τον οποίο ήρθε ο Χριστός στη γη, τόσο πολύ έχουμε ξεχάσει το κήρυγμά Του και την ουσία της πίστης μας, τόσο πολύ έχουμε αναγάγει την πίστη σε μόδα και συνήθεια, αντί για προσωπική θυσία και αυταπάρνηση;
Και το πιο εκνευριστικό απ' όλα είναι ότι μου φάνηκε ότι αυτή η εικόνα φάνταζε να μην ενοχλεί κανέναν, ούτε τους πολυάριθμους πιστούς, ούτε τους ιερωμένους. Και είμαι σίγουρος ότι για αυτή την εικόνα, που είναι ίδια και απαράλλαχτη κάθε φορά έξω από κάθε ιερό ναό της περιοχής μας που γιορτάζει, ο τοπικός μητροπολίτης είναι όχι μόνο ενήμερος, αλλά και καθόλα σύμφωνος.
Πόσο χειρότεροι άραγε είμαστε από τους εβραίους εμπόρους, τους οποίους εκδίωξε
αγανακτισμένος κακήν κακώς ο Ιησούς από το Ναό του Σολομώντα; Πόσο αλλοτριωμένοι είμαστε, πόσο υποκριτές, πόσο χαμηλά έχουμε πέσει σαν κοινωνία και σαν ατομικές οντότητες ξεχωριστά ο καθένας μας, πόσο ανάξια τέκνα του Θεού είμαστε...
Θέλοντας χθές το βράδυ να προσκυνήσω στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας στον Άναυρο, εν όψει της σημερινής γιορτής του Αγίου Πνεύματος, βρέθηκα μπροστά σε ένα πάρα πολύ δυσάρεστο θέαμα:
Ο οίκος του Θεού είχε μετατραπεί (όχι για πρώτη φορά δυστυχώς) σε οίκο εμπορίου. Ο χώρος θύμιζε πανηγύρι και όχι εκκλησία. Έχασα το μέτρημα, πόσες καντίνες και έμποροι ήταν απέξω, καλώντας τους πιστούς να προτιμήσουν την πραμάτεια τους.
Ούτε λόγος φυσικά για ευλάβεια και κατάνυξη. Με λίγα λόγια κολάστηκα, και πιστεύω δεν ήμουν ο μόνος. Και έρχομαι λοιπόν να ρωτήσω: τόσο πολύ έχουμε ξεχάσει το λόγο για τον οποίο ήρθε ο Χριστός στη γη, τόσο πολύ έχουμε ξεχάσει το κήρυγμά Του και την ουσία της πίστης μας, τόσο πολύ έχουμε αναγάγει την πίστη σε μόδα και συνήθεια, αντί για προσωπική θυσία και αυταπάρνηση;
Και το πιο εκνευριστικό απ' όλα είναι ότι μου φάνηκε ότι αυτή η εικόνα φάνταζε να μην ενοχλεί κανέναν, ούτε τους πολυάριθμους πιστούς, ούτε τους ιερωμένους. Και είμαι σίγουρος ότι για αυτή την εικόνα, που είναι ίδια και απαράλλαχτη κάθε φορά έξω από κάθε ιερό ναό της περιοχής μας που γιορτάζει, ο τοπικός μητροπολίτης είναι όχι μόνο ενήμερος, αλλά και καθόλα σύμφωνος.
Πόσο χειρότεροι άραγε είμαστε από τους εβραίους εμπόρους, τους οποίους εκδίωξε
αγανακτισμένος κακήν κακώς ο Ιησούς από το Ναό του Σολομώντα; Πόσο αλλοτριωμένοι είμαστε, πόσο υποκριτές, πόσο χαμηλά έχουμε πέσει σαν κοινωνία και σαν ατομικές οντότητες ξεχωριστά ο καθένας μας, πόσο ανάξια τέκνα του Θεού είμαστε...
