Έντονο το παρασκηνίο και εξόφθαλμες αντιδράσεις, για την επιλογή της οικονομολόγου Έλενας Παναρίτη ως εκπροσώπου της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο...
Πρώτη και καλύτερη ήρθε η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ και ίσως ευλόγως, ειδικά εάν αναλογισθεί κανείς ότι η κα Έλενα Παναρίτη αποτελούσε επιλογή του ίδιου προσωπικά του Γιώργου Παπανδρέου στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του κόμματος, άσχετα βεβαίως εάν στην πορεία δεν αξιολογήθηκε ΠΟΤΕ η μεγάλη της εμπειρία.
«Ένα ακόμη εμβληματικό πρόσωπο του πολιτικού τυχοδιωκτισμού, αφού λάμπρυνε τη θέση του βουλευτή επικρατείας του ΠΑΣΟΚ στην οποία τη διόρισε ο κ. Γ. Παπανδρέου το 2009 και αφού απέκτησε πλούσια εμπειρία από το πρώτο μνημόνιο, έρχεται τώρα να βοηθήσει την κυβέρνηση Τσίπρα/Καμμένου στην σύναψη και διαχείριση του τρίτου μνημονίου», αναφέρει χαρακτηριστικά το ΠΑΣΟΚ στην ανακοίνωση - αντίδρασή του.
Αντιρρήσεις όμως εκφράστηκαν και εντός του ΣΥΡΙΖΑ, με την πρώην Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Σ. Σακοράφα να ανοίγει τον δρόμο, σχολιάζοντας χαρακτηριστικά στο Twitter: «Η Παναρίτη εκπρόσωπος της πρώτης αριστερής κυβέρνησης; Ε, όχι, αυτό ξεπερνά τα όρια», έγραψε η κ. Σακοράφα, για να επανέλθει με νέο της σχόλιο λίγο αργότερα: «Δυστυχώς η Παναρίτη δεν είναι η πρώτη ατυχής επιλογή, αλλά είναι αυτή που ξεπερνά κάθε όριο», χωρίς ωστόσο να εξηγεί αναλυτικότερα τους λόγους αυτών των αντιρρήσεων, ώστε να αξιολογηθούν και τους ψηφοφόρους του κόμματος.
Και αν οι αντιρρήσεις της κας Σακοράφα χαρακτηρίζονται από τους γνωρίζοντες λίγο - πολύ αναμενόμενες, έκπληξη προκάλεσε και η διαφωνία που εξέφρασε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπαδημούλης, μέσω ανάρτησής του στο Twitter. «Δεν συμφωνώ με την επιλογή της κ. Παναρίτη για την εκπροσώπηση μας στο ΔΝΤ. Ζητώ από την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό να την επανεξετάσουν», ανέφερε στο μήνυμά του ο κ. Παπαδημούλης, χωρίς ωστόσο ούτε και εκείνος να εξηγεί τους λόγους, γεγονός που ως συνήθως δεν αποτελεί παγιωμένη τακτική του.
Σε κάθε περίπτωση, αξίζει να σημειωθεί πως είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί ιδεολογικά με την επιλογή της κας Παναρίτη, αυτό που οφείλει να παραδεχτεί είναι την μεγάλη εμπειρία της συγκεκριμένης οικονολόγου, που το ΠΑΣΟΚ άφησε εκνευριστικά ανεκμετάλλευτη.
Χαρακτηριστική ήταν εξάλλου η τοποθέτησή της στην Επιτροπή Οικονομικών στις 11 Φεβρουαρίου του 2012, δηλάδη λίγο πριν την ψήφιση του 2ου Μνημονίου:
