Μέσα στις φωτιές μιας παγκόσμιας κρίσης είναι όλη η υφήλιος. Παγκόσμια έχει διαμορφωθεί η μεγαλύτερη πόλωση ανάμεσα στον πλούτο και στην φτώχεια.
Ένα παγκόσμιο μακελειό για να θησαυρίσουν δύο χιλιάδες οικογένειες, δύο χιλιάδες κοράκια, δύο χιλιάδες μπαγαμπόντηδες, δύο χιλιάδες σατανικά ανθρωπόμορφα τέρατα βγαλμένα από τις τράπεζο- τερατο-γενέσεις, που δεν
έχουν ιερό και όσιο, που σφάζουν τους λαούς χωρίς αναισθητικό, που σερβίρουν μόνιμα εξορία στους ενοχλητικούς, που μας μπολιάζουν με τις μορφίνες των χρημάτων τους και μας τραβάνε σαν τραγιά στη σφαγή.
Ακόμη και ο Χάρος ωχριά μπροστά στην απληστία τους στο αίμα και τη σπατάλη τους σε ζωές.
Και ενώ οι τεχνουργοί του πόνου, με περισσή ασυνειδησία και αναισθησία με ντόπιους εφιάλτες εκτελούν ανθρώπινες ψυχές, στο <<παλαιοπωλείο >> η Ελλάς, η συμπεριφορά μιας μεγάλης μερίδας του Λαού είναι θλιβερή.
Ενώ υπάρχουν άνθρωποι που πέφτουν ξεροί στους δρόμους από την πείνα σαν τις μύγες, ενώ η νεολαία τζογάρει συμπληρώνοντας το Λοττο ευρέσεως εργασίας στα αρμόδια γραφεία, ενώ τσακίζουν κύριες συντάξεις και εξαφανίζουν επικουρικές, η ψυχή τους είναι τρυπωμένη στον κουμπαρά της ταπείνωσης και του συμβιβασμού και το υδροκέφαλο , τσιμενταρισμένο και πτυχιούχο εγώ τους αναπαύεται στο πάπλωμα της δυστυχισμένης συνείδησης τους. Αυτοί οι μουλόσποροι, έχουν γεννηθεί να περπατάνε με τα τέσσερα.
Η συνείδηση γι αυτούς είναι μία λέξη χωρίς χυμό και περιεχόμενο, μία πλαστελίνη που την πλάθουν συνεχώς κατά το πώς τους συμφέρει.
Είναι αυτοί που όταν τους αντικρίζεις, νιώθεις ένα ξερατό με γεύση χαλασμένου αυγού να σπρώχνει το λαρύγγι σου για ένα σπαστικό ρέψιμο. Ο εθισμός τους στο δηλητήριο της καταναλωτικής τους ηδονοτριβής δεν προοιωνίζει τίποτε καλό για το μέλλον της Πατρίδας μας.
Είναι αυτοί που βλέπουν τους συνανθρώπους τους να έχουν εγκλωβιστεί σε μία <<παγίδα φτώχειας>> με τραπεζόσημα συνήθως στο μέτωπο και το μόνο που τους απασχολεί είναι με ποια ακριβή Λοσιόν θα αλείψουν τρείς φορές την ημέρα την επιδερμίδα τους. Είναι αυτοί που ενώ υπάρχουν συνάνθρωποι μας με σωληνάκια και απινιδοτές, αυτοί σφυρίζοντας αδιάφορα σερφάρουν με δωρεάν wife, στην προσπάθεια να μάθουν την νέα τάξη τακτοποιημένων ονείρων.
Πως κοιμάστε ; ΡΕ! Εμείς οι ίδιοι είμαστε ο θάνατος. Και ο δικός μας και των αλλονών… Είναι δυνατόν να είμαστε στην αναμονή μίας άνετης κηδείας. Από μας! Βγάλτε τα τυφλοπάνια γιατί η προπαγάνδα μετράει για λαούς που ζούνε στο σκοτάδι και στον ζόφο της πνευματικής νύχτας.
