Η νέα σύμβαση που αποφασίστηκε στο
εργοστάσιο της ΑΓΕΤ αποτελεί σημαντική οπισθοχώρηση των εργαζομένων στο
εργοστάσιο, κάτω από τις σοβαρές πιέσεις της εργοδοσίας, το βρώμικο ρόλο του
εργοδοτικού συνδικαλισμού και μερίδας τοπικών ΜΜΕ.
Η Γραμματεία Μαγνησίας του ΠΑΜΕ έγκαιρα
και αμέσως μετά το τρανταχτό «ΟΧΙ» των εργατών της ΑΓΕΤ είχε προειδοποιήσει σε
ανακοίνωσή της ότι: «Έχετε πείρα. Έχετε
πείρα και από άλλα εργοστάσια, όπως η Χαλυβουργία στο Βόλο. Το «ΟΧΙ» είναι η
αρχή.
Τώρα που θα πέσουν σαν τα σκυλιά πάνω σας για να αλλάξετε την απόφασή
σας, τώρα πρέπει να συσπειρωθείτε με τις ταξικές δυνάμεις που κράτησαν εδώ και
χρόνια αγωνιστική στάση, που σας ενημέρωναν και σας προειδοποιούσαν και που
επιβεβαιώθηκαν σε όλα. Τώρα πρέπει να απαντήσουμε δυναμικά και αγωνιστικά!».
Ταυτόχρονα είχαμε καταγγείλει και προειδοποιήσει για τη στάση ορισμένων
δημοσιογράφων και τοπικών ΜΜΕ λέγοντας στην ίδια ανακοίνωση ότι: «έχει ξεκινήσει το γαϊτανάκι των δημόσιων
εκβιασμών, με τα πρώτα ΜΜΕ να μεταφράζουν το ξεκάθαρο «ΟΧΙ» των εργατών ότι
“λύνονται τα χέρια της εταιρείας να καταργήσει κι άλλα δικαιώματα”».
Η στάση της πλειοψηφίας του Δ.Σ. που
στην περήφανη απόφαση των εργατών να αντιπαλέψουν την κατάργηση των δικαιωμάτων
τους όχι μόνο δεν την στήριξε, όχι μόνο δεν πρωτοστάτησε ώστε να οργανωθεί η
πάλη, αλλά αμαχητί και σαν τον καλύτερο εκπρόσωπο της εταιρείας μπήκε αμέσως σε
δουλειά ώστε να αλλάξει αυτή η απόφαση, είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη για ποιο
λόγο πρέπει να πεταχτούν από τα Δ.Σ. οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές. Με τέτοιες
ηγεσίες στο εργατικό κίνημα, μόνο τέτοιες αρνητικές εξελίξεις θα υπάρχουν.
Οι εργοδοτικοί στην ΑΓΕΤ έχουν το
θράσος να πανηγυρίζουν που κατάφεραν και γύρισαν την απόφαση, που κατάφεραν και
πέρασαν τις πιέσεις και τους εκβιασμούς. Από κοντά και μερίδα των ΜΜΕ, που όπως
ακριβώς για κάθε δικαίωμα που χάθηκε σε άλλα εργοστάσια και τόπους δουλειάς,
έτσι και τώρα πανηγυρίζουν και φτύνουν χολή στο ΠΑΜΕ. Ούτε η LaFargre δεν πανηγύρισε τόσο.
Οι
εργάτες να βγάλουν συμπεράσματα για το ποιος πρέπει να πανηγυρίζει και ποιος
όχι που αποφασίστηκε μια σύμβαση που μειώνει δραματικά τους μισθούς, που
ανατρέπει οικογενειακούς προϋπολογισμούς με δραματικές συνέπειες, που εκατοντάδες
οικογένειες θα πρέπει να βρουν από πού θα κόψουν ακόμα για να μπορέσουν να
επιβιώσουν. Να βάλουν στη θέση τους αυτούς που χαμογελάνε και χαίρονται για την
εξέλιξη αυτή.
Όλο και πιο επιτακτικά μπαίνει μπροστά
ο μοναδικός δρόμος για τους εργάτες , ώστε να μπορέσουν να αποτρέψουν τις
συνεχείς επιθέσεις. Είναι ο δρόμος της ανασύνταξης του κινήματος, στηρίζοντας
τις ταξικές δυνάμεις, πετώντας έξω τους εργοδοτικούς, σε ρήξη με την εργοδοσία
και τους μηχανισμούς της, κλείνοντας τα αυτιά στη βρωμιά και τη λάσπη που στόχο
έχει να τους κρατάει υποταγμένους. Όσο καθυστερούμε τόσο το κεφάλαιο με τους
αυλικούς τους θα μας τα παίρνουν όλα. Αυτό που φοβούνται και που φάνηκε
ξεκάθαρα στις πύλες της ΑΓΕΤ τις προηγούμενες μέρες είναι: το ταξικό κίνημα, το
ΠΑΜΕ. Είναι η ταξική ενότητα και αλληλεγγύη των εργατών.
