Σιγά μη κλάψω, σιγά μη τρελαθώ...
που η Πόλη μας σβήνει από το χάρτη, που μας πήραν τους Μεσογειακούς στη Τουρκία γιατί ήμασταν ανίκανοι να διαχειριστούμε, που αντί για τουριστική προβολή κάνουμε τουρισμό, που άδειασε η πόλη από επιχειρήσεις αλλά και από τους πολίτες της, που οι φίλοι μου είναι σκορπισμένοι στους πέντε ανέμους σε όλο το κόσμο, που οι μαθητές μου λιποθυμούνε στο σχολείο, που πετάξαμε ένα σκασμό λεφτά για δήθεν έργα που ποτέ δεν υπήρξαν, ή που από χρόνια παραμένουν γιαπιά στα χέρια ανίκανων να διαχειριστούν, που ζούμε σε ένα ευλογημένο τόπο χωρείς να τον αγαπάμε, καταστρέφοντας τα πάντα και με κάθε μέσο...
Όχι φίλε μου ... δεν ήταν προσωπικό το θέμα που με πείραξαν οι επιθέσεις σου... ήταν που ακόμη και εσύ, με εμπόδισες να δουλέψω για τη Πόλη μου, σε τομείς που όπως καλά ξέρεις άλλοι δεν μπορούν, με έργα... και όχι μόνο με λόγια, όπως το έχω αποδείξει.
Φιλικά
Σωτήρης Γιαμάκος
Υ.Γ. Ο Μιχάλης θα κάνει την έκπληξη για λόγους που ούτε φαντάζεσαι...
