ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΟΠΡΙΤΕΣ

Αντώνης Φορλίδας
Αμβέρσα

Συνηθίζω τίς άγιες ημέρες τού Πάσχα, νά βλέπω τό Θεό μέσα από τά λουλούδια τής άνοιξης πού ανθίζουν καί νά βρίσκω θρησκευτική κατάνυξη καί γαλήνη διαβάζοντας Καζαντζάκη καί Παπαδιαμάντη. Δέν χρειάζομαι ούτε μητροπολιτικές μίτρες , ούτε λιβάνια,ούτε νά εκκλησιάζομαι μέ κυρίες μέ γούνες μίνκ, τσάντες Πράντα καί πατσουλί Αρμάνι γιά νά δώ τόν Χριστούλη.

Ελεγε λοιπόν ο Σκιαθίτης πατριάρχης τής λογοτεχνίας , ο κοσμοκαλόγερος Παπαδιαμάντης:
¨ Αρχή καί ρίζα παντός ανήθικου αγαθού η τής γαστρός ηδονή ¨.
Τό μυαλό μου πήγε κατευθείαν στόν Θεόδωρο Γουρουνάγκαλο καί στή συνέχεια σ΄όλα τά πολιτικά κουμάσια τής μεταπολεμικής Ελλάδας.
Σ΄αυτούς πού ήπιαν, πίνουν καί θά πίνουν τό αίμα, τά δάκρυα καί τόν ιδρώτα τού ελληνικού λαού.
Σ΄αυτά τά πολιτικά τομάρια, πού πνίγουν τά ανθρώπινα δράματα, τίς αυτοκτονίες , τήν εξαθλίωση, τήν ανεργία καί τόν πόνο ενός ολόκληρου λαού μέσα σέ λογιστικές λοβιτούρες καί κρύβουν τήν ανατριχιαστική φτώχεια καί ατίμωση τού έλληνα μέ μαγειρεμένους δείκτες τής ΕΛΣΤΑΤ.
Σ΄αυτούς τούς πολιτικούς άπληστους εκτελεστές τής κοινωνικής δομής τού τόπου, πού εκπόρνευσαν τά αξιώματα, τούς θεσμούς καί τήν Δημοκρατία καί πού ποδηγετούν τήν ελληνική κοινωνία σέ αφανισμό.
Καί γιά νά μήν γίνομαι κουραστικός.
Ελληνα ψηφοφόρε, όταν βάζεις ένα κοπρίτη στή βουλή ή τόν εκλέγεις δήμαρχο επειδή σέ διόρισε ή ελπίζεις ότι θά σέ διορίσει, είσαι δυό φορές κοπρίτης.