AΠΟ: Σμαραγδα Λιατσικου
Απαντώ μόνο για ενημέρωση των συναδέλφων και όχι για να μπω σε αντιπαράθεση μαζί σας. Κι’ αυτό γιατί:1ον δεν υποτιμώ τους συναδέλφους μου και θέλω να ακούνε όλες τις φωνές αλλά και να έχουν θάρρος να μιλήσουν και
2ον γιατί η ανωνυμία σας μετρά υπέρ σας.
Φυσικά και πρόσεξα ιδιαίτερα τη πρώτη επιστολή σας αφού οι απορίες των συναδέλφων μου εκεί, ήταν πολλές και έπρεπε να προσπαθήσω να δώσω απαντήσεις μαζί τους αν και την επόμενη μέρα τις δώσατε εσείς.
Για να έχετε πλήρη εικόνα των παρεμβάσεων θα πρέπει να ενημερωθείτε από συναδέλφους στο Γηροκομείο, στο Ινστιτούτο Alzheimer, στο ΑΚΕΣΩ, Παπαϊωάννου, στον ΟΑΕΔ, στην Επιθεώρηση Εργασίας.. Όπου οι συνάδελφοι μας καλούν, είμαστε μπροστά και δίπλα τους, πολλές φορές αντιμέτωποι με συναδέλφους που μπροστά στο φόβο συμφωνούν με τους εργοδότες τους.
Γνωρίζω τι έχει πληρώσει ο κάθε εργοδότης και υπάρχουν ένας-δύο που αν συμφωνούσα με την τακτική του δεύτερου άρθρου σας, θα έπρεπε να τους δώσω δημόσια βραβείο. Βραβείο δίνω στους συναδέλφους μου, που μέσα σε μια σκληρή δουλειά, δίνοντας σώμα και ψυχή παλεύουν καθημερινά να επιβιώσουν.
Προεκλογικές δηλώσεις δεν έκανα όταν στις προηγούμενες εκλογές του σωματείου μου, μετά από 20 χρόνια ήμουν αυτή που προσπάθησα με μια ομάδα συναδέλφων να κάνω την ανατροπή. Και είμαι της άποψης ότι η διεκδίκηση και η ενεργή συμμετοχή από όλο και περισσότερους συναδέλφους είναι υγιές και δημοκρατικό και μόνο καλό μπορεί να κάνει.
Σας ευχαριστώ για την βοήθεια που προσφέρετε και ελπίζοντας –μιας και δεν σας γνωρίζω- να ανήκετε στο σκληρό ιδιωτικό τομέα και να ξέρετε από καθημερινό αγώνα, να συνεχίσετε να είστε κοντά μας στις διεκδικήσεις μας όπως είπατε και στους εργοδότες μας.
ΥΓ. 20 χρόνια σε μια φτωχή αγροτική οικογένεια και άλλα 20 νοσοκόμα στον ιδιωτικό τομέα, να είστε σίγουρος ότι δεν έχω ανάγκη από σεμινάρια και είχα και έχω πάντα το θάρρος της γνώμης μου, χωρίς να φοβάμαι να πω το όνομα μου και να αναλάβω τις ευθύνες μου.
