Κουνήθηκα! Κουνήθηκα! Ααα Σεισμός! Σεισμός!
-Χα! Χα !Χα! Αντηχεί ο σαρδόνιος γέλως της άκαμπτης, αδάμαστης Φύσης.
-Γελάς με την τραγωδία μας Φύση; Πως μπορείς;
-Δεν ήταν Σεισμός λέει . Ήρθε η ανάπτυξη που όλοι περιμένετε. Χα…Χα…Χα!...Φάνηκε να της άρεσε.
Κάθε φορά πού ακούγεται αυτό το γέλιο της φύσης σε βάρος του αδύναμου , Εγωκεντρικού και αρπακτικού ζώου του Ανθρώπου , πού θα σκότωνε το ίδιο του το είδος επειδή το κοίταξαν στραβά , κάτι σαν να αφυπνίζεται μέσα μας από τον παρατεταμένο λήθαργο. Ίσως ξυπνούν μέσα μας τα 3Α. Ανθρωπισμός, Αλληλεγγύη, Αυτοθυσία. Η επόμενη μέρα μας βρίσκει και πάλι κλεισμένους στο κλουβί πού έχουμε κατασκευάσει μόνοι μας, μέχρι την επόμενη κρίση, μέχρι την επόμενη φορά.
-Μαθαίνεις από τα λάθη σου μόνον όταν είσαι πρόθυμος να πληρώσεις τα δίδακτρα λέει η Φύση.
-Γιατί είσαι εχθρική μαζί μας;
-Εγώ εχθρική; Η Φύση πάντα θεραπεύει και ο γιατρός εισπράττει. Δεν είμαι εγώ ο εχθρός σας αλλά ο ΚΡΙΤΗΣ σας.
-Τι είναι αυτά που λες; Λέει με έκπληξη ο Ανθρωπάκος.
-Στη Γέννηση, στη Σταύρωση, στην Ανάσταση του Χριστού, Εγώ η Φύση δεν είμαι πού δοξολογώ τον ΘΕΟ; Εγώ η Φύση δεν χαίρομαι η λυπάμαι η γενικά μετέχω στη γιορτή της εκκλησίας;
-Ο Εγκέλαδος όμως ήρθε για να μας καταστρέψει.
-Ήρθε να σας προστατευσει , από τον ΕΝΙΑΙΟ φόρο , που πιάνει όλα τα ακίνητα. Γιατί απλά τώρα έγιναν όλα κινητά. Χα! Χα! Χα! Σιγά ο Εγκέλαδος να μην έχει προσωπικά μαζί σας. Εσείς έχετε τα πινέλα και τα χρώματα ,στα χέρια σας είναι να ζωγραφίσετε τον παράδεισο και να μπείτε μέσα, αν όμως ζωγραφίσετε την κόλαση και αφήσετε και ανοιχτή την πόρτα, έτσι τον μπάζετε στην ζωή σας.
-Δεν σε καταλαβαίνω μητέρα Φύση;
-Χαίρομαι τουλάχιστον που με αποκαλείς Μητέρα, κάτι είναι και αυτό. Φώναξε τώρα τρεις φορές δυνατά Σεισμός,Σεισμός Καπιταλισμός και θα καταλάβεις.
-Κόψε την πλάκα και πες μου τι εννοείς;
-Πάντα οι μεγάλες ζημιές γίνονται στα χαλκεία του ΚΕΡΔΟΥΣ. Στα Δημόσια κτήρια , στα εργοστάσια εκεί πού οι «νεοφιλελεύθεροι άρχοντες του σκότους» έχουν κάνει την ιδεολογία του κέρδους να μοιάζει με επίσημη θρησκεία. «κάτι σάπιο δεν πρέπει να υπάρχει στο Βασίλειο της Δανιμαρκείας;»
-Εντάξει υπάρχουν και άνθρωποι πού πονούν τα σπίτια τους και τα έχουν χτίσει με ευσυνείδητους μαστόρους, πού δεν συμμετέχουν στο πανηγύρι της λαμογιάς και της αρπαχτής, πού δεν έχουν σαν προμετωπίδα τους «ο θάνατος σου η ζωή μου». Αλλά…
-Άσε τα αλλά και ξέρω τι θα μου πεις, Ξεχνάς όμως ότι και εγώ η αδάμαστη , είμαι φθαρτή και δημιουργήθηκα για να υπηρετώ τον φθαρτό Άνθρωπο σαν και σένα. Αλλά, άνοιξε τα μάτια σου και εσύ και κοίτα, πώς τα ρέματα μπαζώθηκαν και έγιναν οικόπεδα φυσικά όχι στο όνομα του « Πατρός και του Υιού, αλλά του κέρδους»
-Έχεις δίκαιο η λογική είναι αλφάδι στο παραπάτημα.
-Ο εχθρός είμαι εγώ η φύση λοιπόν; Για ο άπληστος, άρπαξ, άνθρωπος, που σου εγγυώμαι ότι την επόμενη φορά θα σας φέρω από έναν διανοητικό ζουρλομανδύα τέτοια βαρύτατη εγκεφαλική μαλάκυνση που έχετε θα σας είναι ασορτί. Η Φύση να ξέρεις θαυμάζει πάντα τους γενναίους πού μάχονται την συμφορά, αλλά δεν της αρέσει καθόλου εκείνη η σκηνοθετημένη «ανθρωπιά» από «ανακουφιστικά λόγια» Το έγκλημα είναι τόσο μάταιο όσο και η φιλανθρωπία.
-Το σωστό δηλαδή είναι…
-Πριν να μάθει κάποιος τι είναι σωστό Άνθρωπε μου, θα πρέπει να ξέρει τι είναι λάθος .Και σίγουρα είναι λάθος το όποιο κέρδος με κάποια ιλιγγιώδη τούμπα της λογικής.
-Και τώρα τι κάνουμε μητέρα φύση;
-Να εκμεταλλεύεστε και να κατευθύνετε τις δυνάμεις μου, με σωστό τρόπο, και έτσι μόνο στο πάτο του πικρού ποτηριού θα βρείτε το βάλσαμο.
