Άνοιξα το ναρκωτικό με την πριζα,την τηλεόραση, αυτό το σατανικό κουτί πού η ουρά του είναι στα κεραμίδια .
Οι τίτλοι των ειδήσεων παιδιά της σκοπιμότητας.
Πρώτη είδηση. <<Μετά από γκάλοπ πανελλαδικό ,πρώτο κόμμα με διαφορά το κόμμα ΖΑΜΑΝ ΦΟΥ. Ήδη τα νεύρα μου ήταν σε σημείο βρασμού. Ζοχαδιάστηκα . Ελληνικά βρε χασάπη φώναξα, όλες οι άλλες γλώσσες είναι απλά ντοπιολαλιές μπρος στην δικια μας,είναι των γλουτών.
Βυθίστηκα στις σκέψεις. Κόμμα του ΖΑΜΑΝ ΦΟΥ; Ποια κοινωνία άραγε εκπροσωπεί και ποιόν; Ίσως τον άνθρωπο του καναπέ και της μπριζόλας ,του ωχαδερφισμού και του<< δε βαριέσαι>> με τα τάχα και τα δήθεν; Ίσως αυτόν πού ενώ περπατάς φτύνει επάνω σου και σε βγάζει και τρελό;Ισως αυτόν που κινδυνεύεις να σε κάνει κομματια,γιατί περνάει με κόκκινο και σε βρίζει; Ίσως αυτόν που σου ζητάει τα ρέστα όταν διαμαρτύρεσαι γιατί δε σέβεται την ούρα στην τράπεζα;
-Την Κυριακή οι ώρες κυλούσαν βασανιστικές. Η σκέψη μου ήταν καρφωμένη στο ραντεβού με τον Καραπαπάρα πρόεδρο του κόμματος.Επρεπε να λύσω την απορία μου.Στίς 9 το βράδυ τον περίμενα στην ταβέρνα πού είχα κλείσει τραπέζι,και είχα καιρό να ξανανιώσω την αδρεναλίνη στα ύψη .
Άργησε πάρα πολύ…
-Με περιμένεις ώρα με ρώτησέ;
-Αρκεί πού ήρθες!..
-Κάποιος από τους δύο έπρεπε να περιμένει.
-Κύριε καραπαπάρα, του λέω φροντίζοντας να σπάσω την αμηχανία της πρώτης στιγμής χαριεντίζοντας ,οι ψυχολόγοι λένε ότι αν κάποιος στο πρώτο ραντεβού έρθει νωρίς είναι αγχωτικός, αν ερθει ακριβώς είναι παρορμητικός, και αν αργήσει είναι εχθρικός.
-ΖΑ ΜΑΝ ΦΟΥ μου απαντά.
Το γεύμα μας ψάρι με ρύζι,γαριδοσαλάτα και κόκκινο κρασί
-Από αυτά πού τρώμε τού λέω το ένα τρίτο μας είναι απαραίτητο, με τα αλλά τρία τέταρτα ζουν οι γιατροί μας.
-Δεν συμφωνώ μού λέει <<ότι φάμε,ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο λακοπρωκτός μας>>.
Άρχιζε να μού θυμίζει κάτι από τους Μπουγκουλουμπουμπα πού δεν έχουν πια ρόπαλα στα χέρια ,λεφτάδες με μόνιμα κολλημένο στο αφτί το θυροτηλέφωνο η όπως διάολο λέγεται αυτός ο διάολος όταν ειδικά οδηγούν,παπαροβλαστοι ματσών μπαμπάδων, πορσούχοι και φερραρούχοι.Συνήθως σπιθαμιαία αναστήματα φανερά μειωμένης νοητικής καλλιεργειας,και με ανάπηρη γλώσσα πού σημαίνει και ανάπηρη σκέψη.
-Ποιο είναι το μυστικό και είναι πρώτο κόμμα και με διαφορά το ΖΑΜΑΝ ΦΟΥ κ Καραπαπάρα;
-Στα Πελέ μας για ότι γίνεται,και χεστήκαμε με το τι κάνει κάθε κορκομπίθι.
-Μα η Ελλάδα βρίσκεται στην κοιλιά ενός θηρίου σε διαδικασία πέψης κύριε Καραπαπάρα .
-Και τι θα γίνει αν αντισταθώ εγώ; Εγώ θα σώσω τον κόσμο;
-Μα εάν δεν καώ εγώ, δεν καείς εσύ πώς θα φωτιστεί αυτός ο κόσμος;
-<<Πεθαίνω με την βοήθεια πολλών γιατρών >>είπε ο Μ. Αλέξανδρος πριν ξεψυχήσει, γιατί να είμαι εγώ ένας από αυτούς;
Και εκείνη την στιγμή χτυπά για ακόμη μία φορά το κινητό του .Η μουσική που ακούγονταν και συνόδευε τον ύμνο του κόμματος του ,είχε ρυθμούς πού σε απογείωναν,αλλα οι στίχοι άρχισαν να μού δημιουργούν τάσεις αυτοκτονίας.<<Εδώ ο κόσμος χάνεται και ο Έλληνας με τέμπο,στον καναπέ του κάθεται και τρώει τον πασατέμπο>>.Κατάλαβα ότι η ηδονή της ακινησίας τρεφει αυτόν και τους χιλιάδες οπαδούς του κόμματος του. Η νόσος πού πάσχουν είναι το<<πνευματικό σκορβούτο>>. Ατομοκεντρικοί , ανέραστοι άνθρωποι , ανίκανοι να σχετίζονται ,να μοιράζονται, να κοινωνούν. Αφελής ,νηπιώδης και ύπτιος , βάλτος ακίνητος, ο Κος πρόεδρος
-Πες, έστω ένα <<ΞΟΥΤ>>. Αρκει.Αυτή η απάθεια και η αδράνεια ισοδυναμούν με ψήφο υπέρ της σαπίλας.
-Το κόμμα μας έχει σαν αρχή την επανάσταση συνείδησης δι αντιπροσώπου μού λεει.Οι οπαδοί μας είναι πρώτοι σταlikes,στην κατανάλωση καφε,στο λογαριασμό κινητού …
-Ωχ! Σφύριξε την λήξη μην πάθω καμία ψύξη σιγοψιθύρισα
-Είπες κάτι μού λέει; και με περιεργάζονταν λες και ήμουν κανένα, ηθικό Ζόμπι.
-Ναι η πράξη μας είναι το αποτύπωμα μας, η προσωπική μας σφραγίδα ο καλλίτερος δάσκαλος είναι το προσωπικό μας παράδειγμα. Πως μπορεί να αισιοδοξείτε έτσι;
-Δεν έχω ανάγκη από καμία αισιοδοξία για να τραβήξω το καζανάκι. Οτι , αύριο, θα χρειαστεί να το ξανακάνω δεν μου λέει τίποτα.
-Το κόμμα σας μήπως πνίγει την ανάσα των συνανθρώπων σας;
-ΖΑΜΑΝ ΦΟΥ μου λέει. Ας πρόσεχαν. Και συνεχίζει. Μήπως ποτέ αυτός ο Λαός βρήκε τα αποθέματα του χαρακτήρα ,πού χρειάζονται για να εκμηδενίση με την περιφρόνηση του εκείνους πού τον περιφρονούν ,πού τον φτύνουν κατάμουτρα; Γιατί λοιπόν να το κάνουμε εμείς; Αυτή ήταν και η τελευταία κουβέντα από την συνάντηση μας.
Ένα τέλμα αδιατάρακτο με εντελώς νεκρωμένα τα κοινωνικά αντανακλαστικά και τα πολιτικά αισθητήρια ο ζαμανφουτίστας καραπαπάρας μία κατεστημένη αλογια πού φοβίζει.Τέτοιο κόμμα και φυσικά τέτοιοι άνθρωποι είναι περίπου χρήσιμοι και ευχάριστοι όσο ένας <<καλός>>κωλικός του νεφρού.Μας πονάνε,μας φοβερίζουν ,μας ταλαιπωρουν,ραντίζουν τα πέριξ με την ηλιθιότητα τους,μας κάνουν να νιώθουμε ότι έχουμε πεταλούδες μέσα στο στομάχι μας,μας κατεβάζουν στον οισοφάγο μας κάθε λογής μαλ(θ)ακια Τι μπορεί να περιμένει κανείς από αυτούς εκτός από τον μεγάλο θόρυβο πού κάνουν; Άντε και κανένα κατουρημένο χαλικάκι.
