ena tsipouraki
Πολλά υπομένω με την κρίση, χαράτσια, φόρους, περικοπές, ανεργία. Αυτό όμως που έμαθα τις προάλλες, πραγματικά με λύγισε.
Όπως διάβασα, η Βουλή σκέφτεται σοβαρά να καταργήσει τον θεσμό της "Βουλής των Εφήβων" λόγω εκτεταμένης σπατάλης, αφού το Ελληνικό Δημόσιο ξοδεύει εκατομμύρια για αυτόν τον θεσμό.
Και με ενόχλησε τρομερά η υποκρισία του πράγματος.
Αντί δηλαδή να χαιρόμαστε που το Ελληνικό κράτος γαλουχεί τη νεολαία με τις ανώτερες ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ αξίες αυτού του τόπου, δηλαδή τις κρατικές σπατάλες για τζάμπα πανηγύρια και κοινοβουλευτικές θεατρικές παραστάσεις υπερθεάματα, εμείς γκρινιάζουμε.
Το μεγαλύτερο όμως χτύπημα κατά την προσωπική μου άποψη, θα είναι στην διασκέδαση.
Ως φανατικός οπαδός της κωμωδίας, από τους Χοντρό - Λιγνό μέχρι τους Μόντυ Πάϋθονς και από τον Θανάση Βέγγο μέχρι τον Μίστερ Μπιν, δεν μπορώ ούτε να διανοηθώ οτι η ανάλγητη Κυβέρνηση μπορεί να πάρει μια τέτοια απόφαση.
Σε μια περίοδο που μας λείπει το χαμόγελο, δεν είναι δυνατόν να μας στερήσουν μια από τις τελευταίες τζάμπα πηγές άφθονου γέλιου!
Γιατί αυτά που ακούγονται στις συνεδριάσεις είναι αξεπέραστα.
Οι έφηβοι μαθητές φέρνουν μια (συνήθως μέτρια, κακογραμμένη και ασύντακτη) έκθεση γραμμένη στο σπίτι και την απαγγέλουν από το βήμα της Βουλής. Οι οποίες εκθέσεις συνήθως καταλήγουν όπως ακριβώς και οι απαντήσεις των υποψηφίων στα καλλιστεία: Απαιτώντας μονότονα και θλιβερά παγκόσμια ειρήνη.
Αλλά οι πιο αγαπημένες στιγμές είναι όταν 16 και 17 ετών παιδάκια - κομματικά στρατιωτάκια φέρνουν έτοιμα κείμενα γραμμένα από ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥΣ ΙΝΣΤΡΟΥΧΤΟΡΕΣ...
Δεν υπάρχει τίποτα πιο κωμικό να βλέπεις πιτσιρίκια να απαγγέλουν με την ξύλινη, ξεπερασμένη και εξοργιστική γλώσσα του Μπίστη, του Μανδρέκα, του Καρχιμάκη, του Άρη και άλλων πολιτικών πτωμάτων του παρελθόντος...
Άσε δε την πολιτική ηγεσία μας. Που συμμετέχει σύσσωμη στο πανηγύρι προσποιούμενη οτι "παρακολουθεί" με τη δέουσα προσοχή τις αγορεύσεις. Με όλους τους να έχουν ένα ύφος, σαν κι αυτόν που είναι σε μια δεξίωση με πολύ κόσμο και του 'ρχεται να κλάσει, αλλά πασχίζει να κρατηθεί για να μη γίνει ρεζίλι.
Τέτοιες στιγμές μας χαρίζει η Βουλή των Εφήβων. Και τώρα θέλουν να μας τις στερήσουν.
ΟΥΣΤ!
Πολλά υπομένω με την κρίση, χαράτσια, φόρους, περικοπές, ανεργία. Αυτό όμως που έμαθα τις προάλλες, πραγματικά με λύγισε.
Όπως διάβασα, η Βουλή σκέφτεται σοβαρά να καταργήσει τον θεσμό της "Βουλής των Εφήβων" λόγω εκτεταμένης σπατάλης, αφού το Ελληνικό Δημόσιο ξοδεύει εκατομμύρια για αυτόν τον θεσμό.
Και με ενόχλησε τρομερά η υποκρισία του πράγματος.
Αντί δηλαδή να χαιρόμαστε που το Ελληνικό κράτος γαλουχεί τη νεολαία με τις ανώτερες ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ αξίες αυτού του τόπου, δηλαδή τις κρατικές σπατάλες για τζάμπα πανηγύρια και κοινοβουλευτικές θεατρικές παραστάσεις υπερθεάματα, εμείς γκρινιάζουμε.
Το μεγαλύτερο όμως χτύπημα κατά την προσωπική μου άποψη, θα είναι στην διασκέδαση.
Ως φανατικός οπαδός της κωμωδίας, από τους Χοντρό - Λιγνό μέχρι τους Μόντυ Πάϋθονς και από τον Θανάση Βέγγο μέχρι τον Μίστερ Μπιν, δεν μπορώ ούτε να διανοηθώ οτι η ανάλγητη Κυβέρνηση μπορεί να πάρει μια τέτοια απόφαση.
Σε μια περίοδο που μας λείπει το χαμόγελο, δεν είναι δυνατόν να μας στερήσουν μια από τις τελευταίες τζάμπα πηγές άφθονου γέλιου!
Γιατί αυτά που ακούγονται στις συνεδριάσεις είναι αξεπέραστα.
Οι έφηβοι μαθητές φέρνουν μια (συνήθως μέτρια, κακογραμμένη και ασύντακτη) έκθεση γραμμένη στο σπίτι και την απαγγέλουν από το βήμα της Βουλής. Οι οποίες εκθέσεις συνήθως καταλήγουν όπως ακριβώς και οι απαντήσεις των υποψηφίων στα καλλιστεία: Απαιτώντας μονότονα και θλιβερά παγκόσμια ειρήνη.
Αλλά οι πιο αγαπημένες στιγμές είναι όταν 16 και 17 ετών παιδάκια - κομματικά στρατιωτάκια φέρνουν έτοιμα κείμενα γραμμένα από ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥΣ ΙΝΣΤΡΟΥΧΤΟΡΕΣ...
Δεν υπάρχει τίποτα πιο κωμικό να βλέπεις πιτσιρίκια να απαγγέλουν με την ξύλινη, ξεπερασμένη και εξοργιστική γλώσσα του Μπίστη, του Μανδρέκα, του Καρχιμάκη, του Άρη και άλλων πολιτικών πτωμάτων του παρελθόντος...
Άσε δε την πολιτική ηγεσία μας. Που συμμετέχει σύσσωμη στο πανηγύρι προσποιούμενη οτι "παρακολουθεί" με τη δέουσα προσοχή τις αγορεύσεις. Με όλους τους να έχουν ένα ύφος, σαν κι αυτόν που είναι σε μια δεξίωση με πολύ κόσμο και του 'ρχεται να κλάσει, αλλά πασχίζει να κρατηθεί για να μη γίνει ρεζίλι.
Τέτοιες στιγμές μας χαρίζει η Βουλή των Εφήβων. Και τώρα θέλουν να μας τις στερήσουν.
ΟΥΣΤ!
