'' ΚΟΨΑΜΕ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ''...
Την αρχική
παγωμάρα και την αίσθηση αδικίας, διαδέχονται η στενοχώρια, η ντροπή και
η σκληρή αυτοκριτική. Πρόκειται για τα βασικά στάδια στην ψυχολογία του
ανθρώπου που χάνει τη δουλειά του, κατάσταση που, σύμφωνα με
ορισμένους
ειδικούς, παρομοιάζεται με το πένθος.Η ψυχολόγος Έλια Κωνσταντακάτου συστήνει ψυχραιμία επισημαίνοντας ότι "ο άνεργος έχει να αντιμετωπίσει δύο πράγματα: τον εαυτό του και τον κοινωνικό περίγυρο. Στην αρχή θα νιώσει θύμα και θα βρίσκεται σε σοκ και σταδιακά θα αρχίσει να ντρέπεται και να κατηγορεί τον εαυτό του"¨....
Ο Κώστας, μηχανικός αυτοκινήτων, και η σύζυγός του, Εύη, εκπαιδευτικός, είναι γονείς τριών παιδιών. Πρώτος ο Κώστας έχασε τη δουλειά του και έπειτα η Εύη. "Μειώσαμε ακόμα και το φαγητό από τα παιδιά μας" λένε. Η 26χρονη Χριστίνα, απόφοιτη της Φιλοσοφικής με μεταπτυχιακό Γλωσσολογίας, ημιαπασχολείται σε καφετέρια. "Δεν μπορώ να φύγω στο εξωτερικό, γιατί η μαμά μου είναι άρρωστη. Όταν έρχεται ο λογαριασμός της ΔΕΗ, τον κρύβω" περιγράφει.
Σε απόγνωση ο 60χρονος Χρήστος, συνταξιούχος, οδηγός της ΕΘΕΛ, ζεσταίνεται με μία σόμπα στο σπίτι του στο Πέραμα: "Δεν έχω χρήματα ούτε για φαγητό. Ο κρεοπώλης δεν κάνει άλλη πίστωση" λέει.
