Τού Νίκου Τοπούζη
Λίγες είναι οι στιγμές στην ιστορία που ένα Έθνος καλείται να αντιμετωπίσει την ίδια του τη Μοίρα σε μια αποφασιστική σύγκρουση που θα κρίνει τη πορεία του τα επόμενα πενήντα τουλάχιστον χρόνια.
Όταν το Έθνος είναι κατάλληλα προετοιμασμένο, τότε το πεπρωμένο του υποκλίνεται και ξεπερνάει όλες τις δυσκολίες που βρίσκει μπροστά του....
Ο μόνος του αντίπαλος που μπορεί να του ανακόψει τη πορεία είναι πλέον ο εαυτός του, όπως συνέβη με τους Έλληνες τόσο μετά τους Περσικούς Πολέμους (Πελοποννησιακός Πόλεμος)όσο και μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου (Πόλεμοι των Επιγόνων) , αλλά και πρόσφατα μετά το νικηφόρο αποτέλεσμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (Εμφύλιος Πόλεμος)....
Όταν όμως το Έθνος δεν είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις των καιρών, είτε από αδυναμία ή από αδιαφορία των ανθρώπων, τότε υποκλίνεται στη βαριά του μοίρα, βαδίζοντας με χαμηλά το κεφάλι σε ρόλο κομπάρσου στην Ιστορία.
Όταν όμως το Έθνος δεν είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις των καιρών, είτε από αδυναμία ή από αδιαφορία των ανθρώπων, τότε υποκλίνεται στη βαριά του μοίρα, βαδίζοντας με χαμηλά το κεφάλι σε ρόλο κομπάρσου στην Ιστορία.
Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή βρίσκεται μπροστά σε μία τέτοια πρόκληση της Ιστορίας καθώς το γεωπολιτικό μπρα-ντε-φερ στην Ανατολική Μεσόγειο βρίσκεται στην κορύφωση του. Η πατρίδα μας θα κληθεί να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη πρόκληση από σύσταση του νέο-ελληνικού κράτους μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και τον Β’ Παγκόσμιο καθώς θα αναμετρηθεί με «γείτονες» και υπερδυνάμεις για τα πολύτιμα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου τόσο εντός της Ελληνικής ΑΟΖ, όσο και στις θαλάσσιες περιοχές της Κύπρου και του Ισραήλ. Αυτού που κρούει ιδιαίτερα τον κώδωνα του κινδύνου είναι οι συνεχόμενες «σφαλιάρες» που δέχεται η Τουρκία τόσο στο μέτωπο του Καυκάσου από τη Ρωσία, όσο και στο μέτωπο του Κουρδιστάν, κυρίως από το Ισραήλ. Ακόμη και η Κύπρος, με ισχυρή πολιτική βούληση και σύναψη φιλικών σχέσεων με τους παραπάνω δύο αντιπάλους της Τουρκίας, προβάλλει ως αντίπαλο δέος στα μεγαλεπήβολα σχέδια αναβίωσης του Οθωμανικού παρελθόντος της Άγκυρας των κ.κ. Νταβούτογλου και Ερντογάν.
Η μόνη χώρα που υποκύπτει στις πιέσεις των Τούρκων και που σίγουρα θα αποτελέσει τη βαλβίδα αποσυμπίεσης του επεκτατισμού των γειτόνων είναι δυστυχώς η Ελλάδα. Αυτό προκύπτει τόσο από τις συνεχείς παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου, τις παραβιάσεις των Εθνικών Υδάτων, τις συνεχείς δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων αμφισβήτησης της Ελληνικής ΑΟΖ στο Καστελόριζο αλλά και τις προκλητικές ενέργειες τους στη Θράκη.
Και ενώ βρισκόμαστε τόσο κοντά στον κίνδυνο υφαρπαγής του εθνικού μας πλούτου(κοιτάσματα αξίας άνω των 300 δις) με στρατιωτική ήττα από τη Τουρκία ή οικονομική υποδούλωση από τους «εταίρους» μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Έλληνες πολίτες διόλου ενδιαφέρονται για αυτό το ενδεχόμενο, ασχολούμενοι μόνο με τη δύσκολη οικονομική συγκυρία αλλά και τις ύβρεις που εξαπολύουν εναντίον τους ξένοι αλλά και έλληνες πολιτικοί.
Μετά από προπαγάνδα πολλών χρόνων τόσο από τις διεφθαρμένες ΜΚΟ, όσο και από τα κόμματα της δήθεν αριστεράς και των ΜΜΕ, οι Έλληνες πολίτες εσφαλμένως θεωρούν πως οι αμυντικές δαπάνες επιβαρύνουν το βιοτικό τους επίπεδο (ας μη ξεχνάμε το «τανκς ή βούτυρο» γνωστού έλληνα πολιτικού), ενώ στην ουσία το αξιόμαχο των Ε.Δ είναι ο μόνος εγγυητής της σταθερότητας αλλά και της ειρήνης σε ένα κράτος στο τόσο ρευστό γεωστρατηγικό περιβάλλον της γειτονιάς μας. Ενώ η άμεση ενίσχυση των Ε.Δ μας αποτελεί κατεπείγουσα ανάγκη, η προπαγάνδα των προηγούμενων ετών έχει φέρει την κοινή γνώμη να μην ενδιαφέρετε καν και να μην αγωνιά στη συνεχιζόμενη αποδιοργάνωση τους με κλείσιμο στρατοπέδων, μείωση μισθών αλλά και περικοπές σε εξοπλιστικά προγράμματα. Τα τελευταία δημοσιεύματα για μείωση της οροφής των μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας αποτελούν τη κορύφωση των απαράδεκτων σχεδιασμών τόσο των εγχώριων, όσο και των ξένων (φτάσαμε και σε αυτό το σημείο δυστυχώς!) σχεδιαστών της αμυντικής διάταξης των Ε.Δ μας.
Με την ειρήνη να κρέμεται σε ένα τεντωμένο σχοινί και με τα χρυσοφόρα κοιτάσματα απλώς να περιμένουν το ισχυρότερο κράτος να τα εκμεταλλευτεί, η άμεση ενίσχυση των Ε.Δ είναι πλέον μονόδρομος. Ακόμη και ψυχρά λογιστικά να το δούμε, με μια επένδυση 10-20 δις σε νέα οπλικά συστήματα την επόμενη 5ετία, η Ελλάδα θα μπορεί να εκμεταλλευτεί κοιτάσματα αξίας άνω των 300 δις! Και θα πρέπει να ενισχυθούν και οι 3 κλάδοι του στρατεύματος μας:
- Η Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει να ενισχυθεί πρώτα με νέο μαχητικό αεροσκάφος και το Ρωσικό Su-35 μοιάζει η ιδανικότερη επιλογή καθώς είναι ότι καλύτερο κυκλοφορεί με κριτήριο το τιμή/μαχητική αξία. Μόνο τα αμερικάνικα F-35 και F-22 θεωρούνται ανώτερα αεροσκάφη και αυτό μόνο επειδή διαθέτουν χαρακτηριστικά Στελθ. Ως διευκρίνιση να θυμίσω πως τα στελθ δεν είναι στη πραγματικότητα αόρατα, απλώς έχουν μικρό ίχνος στο ραντάρ, κάτι που μπορεί να αντισταθμιστεί με πυκνό δίκτυο ραντάρ και οπτικών ινών που ήδη μελετάται από τους Έλληνες επιτελείς ενόψει των παραδόσεων των πρώτων F-35 στη Τουρκία. Από τη στιγμή όμως που τα αμερικάνικα αεροσκάφη εντοπιστούν από τα Sukhoi δεν έχουν καμία πιθανότητα επιβίωσης! Μία επιπλέον μοίρα του νέου ρωσικού Su T-50 με χαρακτηριστικά Στελθ ως μαχητικό πρώτης κρούσης θα είναι ευπρόσδεκτο! Επιπλέον, η Π.Α θα πρέπει να ενισχυθεί με αναβάθμιση των παλαιών F-16 και Mirage 2000 όσο δύσκολο και αν φαντάζει αυτό το ενδεχόμενο. Ακόμη ένα μέτρο είναι η αναβάθμιση των S-300 που είναι τόσο αναγκαία αλλά και η προμήθεια του νέου υπερόπλου του ρωσικού αντιβαλλιστικού οπλοστασίου δηλαδή των πυραύλων S-400 Triumph! Ενός συστήματος που έχει τη δυνατότητα να καθηλώσει τη Τουρκική Αεροπορία στο έδαφος με βεληνεκές 400 χμ!
- Ο Στρατός Ξηράς θα πρέπει να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία της διαμάχης Ισραήλ-Τουρκίας και να συνεχίσει να ενισχύεται με οπλικά συστήματα από τα αποθέματα του Αμερικανικού στρατού. Μετά τη διάθεση ως δωρεά των Αμερικανών 400 αρμάτων μάχης, θα πρέπει να εντάξουμε και νέα Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης (ΤΟΜΑ) ώστε να αποσυρθούν τα πεπαλαιωμένα Μ113. Μεταφορικά ελικόπτερα και αεροπλάνα αποτελούν κατεπείγουσα ανάγκη και θα πρέπει να αποκτηθούν άμεσα. Αλλά η πιο άμεση ανάγκη του Σ.Ξ είναι η προμήθεια αντιαεροπορικών συστημάτων μικρού βεληνεκούς (SHROADS) και εγκατάσταση τους τόσο στον Έβρο, όσο στη Σαμοθράκη και τα ορεινά της Ροδόπης για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο κάθετης αεροκίνητης κίνησης των Τούρκων στη Θράκη, είτε μέσα από Βουλγαρικό εναέριο χώρο είτε πετώντας χαμηλά στο Θρακικό πέλαγος.
- Το Πολεμικό Ναυτικό βρίσκεται στη κατεπείγουσα ανάγκη απόκτησης νέου Αεροσκάφους Ναυτικής Συνεργασίας καθώς τα παλιά Ρ-3Β έχουν αποσυρθεί. Χωρίς ΑΦΝΣ στο σύγχρονο πεδίο μάχης, κανένα πολεμικό πλοίο δεν έχει καθαρή εικόνα τόσο των φίλιων όσο και των εχθρικών μονάδων! Έχει επίσης διαπιστωθεί πως υπάρχει η σκέψη μεταξύ αμερικανικών think tanks παραχώρησης στην Ελλάδα Καταδρομικών πλοίων κλάσης Ticonderoga. Είναι χαρακτηριστικό πως 2 μόνο καταδρομικά αυτής της κλάσης έχουν μεγαλύτερη ισχύ πυρός από ολόκληρο τον Ελληνικό στόλο όπως αυτός έχει ως σήμερα! Επίσης θα χρειαστεί να αγοραστούν 2-3 φρεγάτες άμυνας περιοχής για να αντιμετωπιστούν κατάλληλα οι νέες αεροπορικές απειλές στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Οι γαλλικές φρεγάτες FREMM είχαν επιλεγεί για αυτόν τον ρόλο, αλλά μετά τη προκλητική συμπεριφορά των Ευρωπαίων στη κρίση που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας, θα πρέπει να προτιμηθούν πλοία αμερικάνικης προέλευσης.
Είναι φανερό πως τόσο οι Ρώσοι με τις χαμηλές τιμές, όσο και οι Αμερικάνοι με τη δωρεάν παραχώρηση οπλικών συστημάτων από τα αποθέματα του οπλοστασίου τους, βλέπουν την Ελλάδα ως χώρα για άμεση συνεργασία στην εξόρυξη υδρογονανθράκων και σε αυτό έχει συμβάλει η άνευ προηγουμένου κόντρα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ. Και εμείς θα πρέπει με έξυπνες διπλωματικές κινήσεις (όπως ο Τίτο της Γιουγκοσλαβίας) να ισορροπήσουμε ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις χωρίς να μπούμε ανάμεσα στη διαμάχη τους. Αυτή η ισορροπία θα πρέπει να γίνει κατόπιν ώριμης σκέψης και μελετών από τα επιτελεία όλων των κομμάτων αλλά και ελληνικών think tanks, και η πολιτική που θα αποφασιστεί να συνεχιστεί αδιάλειπτα χωρίς να έχει σημασία ποιο κόμμα θα κυβερνάει.
Αλλά τα ξένα όπλα δεν είναι από μόνα τους λύση για τις αυξημένες ανάγκες της Ελλάδος μπροστά στη νέα κολοσσιαία πρόκληση που θα αντιμετωπίσει. Η ανάπτυξη εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας αλλά και η προσωπική θυσία όλων των Ελλήνων μέσω ενός προγράμματος Παλλαϊκής Άμυνας είναι δύο απαραίτητα συστατικά για την επικράτηση αλλά και επιβίωση του Ελληνισμού στον 21ο αιώνα! Δύο θέματα που θα μας απασχολήσουν στο επόμενο άρθρο….
Φιλικά
Νίκος Τοπούζης
Ιστορικός Συγγραφέας
